Mentionsy

Zapraszam Państwa na rozmowę o wojnie w Sudanie i jej...

To chyba nasze już trzecie spotkanie w związku z Sudanem.

W związku z Sudanem być może tak, ale jeszcze też o Sudanie Południowym rozmawialiśmy, więc chyba było ich więcej.

Jasne, dziękuję za przyjęcie zaproszenia i zacznijmy od kwestii tego, że Sudan zniknął trochę, zniknął z mediów, zbliża się kolejna rocznica, czy w zasadzie rozmawiamy dzień przed kolejną rocznicą wybuchu tego konfliktu.

No mniej obecny jest zdecydowanie Sudan w ostatnich miesiącach, także mniej jakichś analiz, które się wcześniej jednak ukazywały w różnych ośrodkach analitycznych.

Cały czas trwają oczywiście walki w Stanach w Sudanie, między innymi w Darfurze.

Tu też można powiedzieć o takiej logice nierównego życia, jest to bardzo przykre, ale bardzo symptomatyczne znowu dla Sudanu.

To, że nie mówimy o Sudanie, że nie wiemy za dużo o Sudanie, to też jest związane jednak z takimi rzeczami bardzo racjonalnymi, materialnymi.

Sudan, musimy zdać sobie sprawę, wraz z wybuchem wojny 15 kwietnia przed czteroma laty już,

Znowu do Sudanu wyjeżdżają dziennikarze, odbudowywana jest telewizja, media różnego rodzaju, ale jeszcze bardzo długo Sudan będzie odzyskiwał właśnie tą sytuację sprzed wojny.

Cieszy się ogromną popularnością i z jego materiałów bije optymizm, że Sudan się odradza, że ludzie wracają, że życie toczy się normalnym trybem, więc to jest

No i wciąż nie mamy dopływu takich miarodajnych, rzetelnych, regularnych informacji na temat Sudanu.

Sudan jest w tym momencie chyba krajem z największą liczbą uchodźców.

Takimi głównymi miejscami schronienia pozostają Chad, Sudan Południowy, Egipt oczywiście, ale także Etiopia, Republika Środkowa i Afryka,

Afrykańska i Uganda, właściwie wszystkie ościenne kraje, mają na swoich terytoriach przybysze uchodźców z Sudanu.

Znowu Hartum jest taką najbardziej dojmującą alegorią tego, co stało się w Sudanie.

Ta pomoc humanitarna napływa do Sudanu głównie właśnie przez Port Sudan, drogą morską.

W Sudanie mamy właściwie już stały kryzys epidemiologiczny, szaleje cholera.

Czym jest dzisiejszy Sudan?

Sudan dzisiaj jest państwem, który jest podzielony terytorialnie.

Mamy wschodni Sudan, mamy Sudan północny.

Sudan jest pozbawiony centrum politycznego w dalszym ciągu.

Sudan jest krajem, który nie kontroluje swoich granic.

Jedyny ruch lotniczy, oknem na świat Sudanu jest Pursuda.

Czyli Sudan nie przypomina Somalii z lat 90.

Działają właśnie te namiastki instytucji przedwojennych i po jednej i po drugiej stronie większość państw ONZ uznają rząd w Portsudanie, mimo że jest niedemokratyczny i niezbyt konstytucyjny, za kontynuację, za reprezentację państwa tego dawnego Sudanu i utrzymuje z nim kontakty dyplomatyczne i handlowe.

Także Sudan jest z jednej strony i go nie ma.

Także Sudan jest w takim trochę zawieszeniu.

Ta norma przedwojenna, że tak powiem, polega na tym, że w Sudanie przecież w ostatnich, wcześniejszych latach zawsze czy przez większość ostatnich dekad jakieś walki gdzieś się toczyły, ale to były głównie walki gdzieś tam na prowincji i chyba do tego stanu wracamy, że w tym momencie walki głównie to jest Darfur, to są to tereny przy granicy z Czadem i Sudanem.

Z rozmów z sudanczykami wiem, że sytuacja nie jest tak jednoznaczna i nie przypomina dokładnie tej, z którą mierzył się przez wiele lat wcześniejszych.

Sudan ma dzisiaj dwa

Autonomiczne rządy, jeden wspierany przez RSF, taki sojusz różnych sił politycznych i militarnych, które afiliują, wspierają i przeciwiają się Burhanowi i tej bardziej konserwatywnej części sceny politycznej Sudanu.

On jest tą lepszą twarzą Sudanu.

Z drugiej strony mamy generała Burhana, który w dalszym ciągu stoi na czele tych sił administracyjno-wojskowych, które wciąż mają swoje centrum w Port Sudanie.

Mają przekonać niektórych sudańczyków do tego, że sprawy idą w dobrym kierunku iż Sudan ma szansę na powrót do demokracji, do rządów cywilnych, ale tak naprawdę nie ma tutaj żadnych konkretów.

To jest rzecz bardzo też symptomatyczna dla polityki Sudanu i Sudanu Południowego.

Mamy pewien nowy element, to jest wojna w Iranie, która także kładzie się cieniem na to, co dzieje się w Sudanie.

Uznanie bractwa muzułmańskiego za organizację terrorystyczną, co też jakiś wpływ na Sudan ewentualnie może mieć, aczkolwiek nie taki jednoznaczny, bo tutaj obie strony nawzajem oskarżają siebie, że są jakimiś wylęgarniami, czy że współpracują, mówiąc krótko, z bractwem muzułmańskim.

Te kontakty z Irańczykami nasiliły się w latach 90., gdy w Sudanie przyjęli władzę fundamentaliści.

Ta rewolucja islamska, zwrot w stronę upolitycznionego islamu spowodowały, że Sudan zaczął pogrążać się w izolacji, musiał borykać się z sankcjami, co jeszcze bardziej go zbliżyło do Iranu, który zaczął już systematycznie i poważnie inwestować w Sudanie.

Wspomnę choćby o sudańskim kompleksie wojskowo-przemysłowym, który powstał za pieniądze irańskie i służył do produkcji broni, właściwie zaspokajał te potrzeby obronne Sudanu.

Była taka słynna historia zabicia przemytnika w Port Sudanie w 2012 roku.

Więc to wywołał kryzys, było takim dyplomatycznym skandalem, ale pokazywało właśnie tą skalę napięć między Izraelem i Sudanem.

Sudan w latach 2000, od połowy 2010 roku jeszcze bardziej pogrąża się w kryzysie gospodarczym, co znowu zmusza go do poszukiwania sojuszników.

które dysponują gotówką i są skore do inwestycji w Sudanie.

Natomiast Sudan bardzo wtedy potrzebował ekonomicznego wsparcia.

Na rzecz właśnie tych wspomnianych, rzeczonych krajów Sudan, między innymi siły szybkiego wsparcia, pomagają w walce z reweljantami Houthi w Jemenie.

Sudan się demokratyzuje.

Sudan wraca do kontaktu z Iranem w czasie obecnej wojny, w wyniku właśnie serii porażek, utracie Hartumu, wład Medani.

Oczywisty względów okazuje się Iran, tym bardziej, że dysponuje właśnie tą technologią dronową, dronami, których Sudan bardzo, bardzo potrzebuje.

I tutaj Sudan jakby starał się z samego początku jakby trochę zdystansować od tej zawieruchy.

Natomiast Sudan starał się tą sytuację wykorzystać i przypomniał, że taką organizacją terrorystyczną w ich mniemaniu są także siły szybkiego wsparcia.

Teraz drażliwym akwenem o strategicznym znaczeniu, no to też na pewno nie ułatwia, na pewno dynamizuje tą sytuację w Sudanie, nie wpływając na złagodzenie tego konfliktu, tylko jakby na pogorszenie, na jeszcze większą niestabilność, brak jakiś jasnych scenariuszy i skutkuje pogorszeniem sytuacji zwykłych ludzi.

No i mamy jeszcze sytuację w Sudanie Południowym, który powoli staje się też już takim języczkiem uwagi świata.

Tak, w Sudanie Południowym sytuacja oczywiście wewnętrzna jest niestabilna.

W tym momencie chyba coraz bardziej Sudan Południowy jednak zmierza w kierunku

I oczywiście konflikt w Sudanie też wpływa na to, co dzieje się w Sudanie Południowym, chociażby dlatego, że te poszczególne strony sporów w Sudanie Południowym są oskarżane przez poszczególne strony sporów w samym Sudanie o to, że

Tak, no Sudan Południowy jest jakby siłą rzeczy zaangażowany w ten konflikt i jakby nic z tym nie może zrobić.

Jest masa sudańczyków, którzy no o niejasnym statusie, którzy no kulturowo etnicznie afiliują się z Sudanem Południowym, ale całe życie mieszkali w Sudanie i oni nie zdążyli jeszcze się repatriować.

Albo uciekli teraz z Sudanu przed wojną i są klasyfikowani jako sudańczycy, chociaż się nie czują sudańczykami.

Więc jest cała masa, jest wreszcie ta rura, która łączy oba kraje i sprawia, że to co dzieje się w Sudanie ma przełożenie na sytuację, w ogóle na być albo nie być Sudanu Południowego.

Sytuacja w Sudanie była zła, a w tym momencie w wyniku konfliktu jest wręcz tragiczna.

Mówi się, że Sudan Południowy znalazł się znowu

Nie chce opozycja, ale też nie chce ta strona rządowa, bo tak jak w przypadku Sudanu, proces pokojowy dla tych demiurgów oznacza utratę ich wpływów, koniec ich władzy.

Mogą stracić swoje przywileje, więc to jest ogromny problem tego procesu pokojowego i w Sudanie Południowym i też w Sudanie.

Unormowania, ustabilizowania sytuacji w Sudanie.

W Sudanie Południowym te wybory, jeśli już kiedyś miałyby się odbyć, to pewnie 2-3 lata temu, kiedy był tam względny spokój.

W Sudanie Południowym większa część wyborców jest analfabetami.

Do tego dochodzą też organizacje paramilitarne, milicje, tak jak w Sudanie jest ich kilka, które stoją pod bronią, działają w terenie, mają własne armie, różne formacje wojskowe, więc znowu pojawia się problem tej klasy politycznej,

Czy zatem jeszcze w kontekście czy to Sudanu czy to Sudanu Południowego sytuacji w regionie chciałby się pan podzielić jakimiś refleksjami?

Przede wszystkim, żebyśmy nie zapominali o Sudanie, o Sudanie Południowym, o tym, co tam się dzieje.

W Sudanie wspomnę

W Sudanie wciąż wędruje eksport złota, który się podwoił, czy nawet potroił w stosunku do tego, co było przed wojną.

Choćby z tego powodu powinniśmy bacznie obserwować to, co dzieje się w Sudanie, jak walczą ze sobą te dwie.

No już nie mamy czasu, żeby o tym porozmawiać, ale już nie chodzi tylko o władzę, ale też o tożsamość, o przyszłość Sudanu.

Będziemy zatem przyglądać się temu, co w Sudanie i Sudanie Południowym się dzieje.

Zachęcamy Państwa także do wysłuchania naszych poprzednich rozmów z prof. Maciejem Kurczem właśnie o Sudanie i Sudanie Południowym.