Mentionsy

Bardzo się dzisiaj cieszę, bo rozmawiamy o Kaukazie, a konkretnie spoglądamy na Gruzję.

Po drugiej stronie Stasia Budzisz, niezależna reporterka.

która pisze dla wielu mediów, OKO.press, krytyka polityczna, Nowa Europa Wschodnia, Przekrój, zajmuje się Kaukazem, a przede wszystkim też pisze książki, Pokazucha, Welewetka, to są książki, o które powinniście Państwo m.in. sięgnąć.

No właśnie, Grudziński Kościół Prawosławny ma nowego przywódcę, a my postanowiamy o tym rozmawiać, bo twierdząc, że to ważna sprawa jest.

metropolity, czy raczej powinniśmy ominąć tę kwestię?

Patriarchy, wiesz co, możemy powiedzieć, bo to właściwie nie jest jakaś taka bardzo skomplikowana procedura.

Dlaczego wybór tego konkretnego człowieka wzbudza tak wiele emocji, również politycznych?

I to z reguły również jest decyzja polityczna, a nie tylko maczanie palców w Ducha Świętego, że tak się wyrażę.

Co jest oczywiście nieprawdą, bo to jest w dużej mierze decyzja oczywiście polityczna i takie ma największe znaczenie.

Z Shio nie wiem, czy to jest problem, ponieważ jest dużo więcej spekulacji niż tak naprawdę kwitów, które na to mamy i żebyśmy mogli o tym dyskutować, na ile on jest niebezpieczny bądź bezpieczny, na ile jest powiązany z Rosją, na ile nie jest powiązany z Rosją.

No ma najbliżej po drodze.

Sion w tych strukturach patriarchalnych Gruzji tak naprawdę zaczął rosnąć od 2017 roku, kiedy został przez Ilię II, który był już staruszkiem, zresztą przypomnijmy, Ilia II albo Ediarz II zmarł 17 marca w tym roku.

I te 9 lat temu, kiedy wybierano, to się nazywa locum tenens, teraz widzicie Państwo, coś mogę pokręcić w łacinie, ale w każdym razie taki PO,

Na kilka dni przed wyznaczeniem Shio na PO Eliasza II, Gruzję odwiedził Hilarion Alfijew i to w tamtym czasie była prawa ręka Cyryla, czyli patriarchy kościoła rosyjskiego, cerkwi rosyjskiej.

I tak na dobrą sprawę, nie wiemy o czym rozmawiali, ale dobrze wiemy, że pewne przypadki się po prostu nie zdarzają.

Co więcej i myślę, że też jest to ważniejsze, to to, że tuż po śmierci Eliasza II, kiedy już rozpoczęła się walka o patriarchszy tron,

Rosyjski wywiad zagraniczny wydał oświadczenie, takie oficjalne oświadczenie, które każdy z nas może sobie przeczytać w internecie, w którym oskarżył patriarchę ekumenicznego Bartłomieja, to jest patriarcha Konstantynopola, o to, że miesza się w proces wyborów patriarchy w Gruzji.

W związku z tym no to też budzi więcej pytań, prawda, niż odpowiedzi.

Tutaj się też pojawiła taka informacja tuż przed tymi wyborami, przed tą drugą turą wyborów na patriarchę, kiedy

Jeden z członków Świętego Synodu wystąpił w telewizji, udzielił dość pokaźnego, długiego wywiadu i podczas tego wywiadu powiedział, że Szijo jest postacią, która tak naprawdę jest bardzo niebezpieczna dla gruzińskiego kościoła i jest to kandydat, który jest preferowany przez Rosję.

I to, co się wydarzyło później po tym wywiadzie, właściwie budzi jeszcze więcej pytań, ponieważ obudziła się telewizja, dziś możemy już ją nazwać telewizją rządową, która automatycznie zaczęła na owego członka Świętego Synodu

najeżdżać takim dość potężnym hejtem, wyzywać go od, bo to jest wyzwisko w tym momencie w Gruzji, od wielkich wyznawców Saakaszwilego i Zjednoczonego Ruchu Narodowego, bo Saakaszwili jest w dalszym ciągu takim straszydłem politycznym w tym kraju.

Tak naprawdę dzisiaj postać, której obrywa się od gruzińskiego marzenia chyba najbardziej, bo na niego zrzuca się, wiesza się właściwie wszystkie psy za to, że Unia nie chce rozmawiać z gruzińskim marzeniem.

I to jest taki element właśnie takiej gry, właściwie nie wiadomo jakiej, że cała propaganda gruzińskiego marzenia tuż przed wyborami patriarchy rozpoczęła wielką nagonkę i wielką taką kampanię promocyjną z botami, z wykupionymi kontami na Facebooku, która promowała na to, żeby patriarchą nowym w Gruzji został właśnie Shio.

Oczywiście ta cała kampania nie miała wielkiego wpływu na to, kogo wybierze święty synod, ale ta kampania miała zbudować odpowiednie nastroje społeczne.