Mentionsy

Okazuje się, że te kilkanaście miesięcy drugiej kadencji jest wypełnione historiami wojennymi, gromadzeniem sił i później realizacją różnych misji, bo to już niecały rok to mamy pierwsza misja w Iranie, Midnight Hammer, atak na program nuklearny, można powiedzieć przede wszystkim na obiekty nuklearne, no później duża misja związana z pojmaniem Maduro, teraz wracamy na Bliski Wschód.

Kilka godzin temu dosłownie na portalu Exios pojawił się ciekawy tekst, który daje taki zarys wgląd w to, jak wyglądały ostatnie miesiące związane z przygotowaniami do ataku na Iran.

Także można powiedzieć z pełnym impetem mniej więcej od połowy stycznia ruszę ten projekt ostatecznego rozwiązania kwestii związanej ze zbrojeniami nuklearnymi, rozprawienia się z programem rakietowym Iranu, co jest często podkreślane, oraz no próba udaremnienia tych kontaktów wspierania finansowego przez Iran różnych grup w regionie.

Zginął najwyższy przywódca Iranu, Ali Khamenei.

Tak to zostało ujęte, więc no... Ambitne bardzo plany z perspektywy Amerykanów i Iranu.

Iran od początku nie chciał się na to zgodzić.

Zaraz po tych spotkaniach Jared Kushner oraz Steve Witkow zadzwonili do wiceprezydenta Vansa, dzieląc się swoimi spostrzeżeniami, że te kwestie są traktowane przez Iran całkowicie rozłącznie.

Iran zdecydowanie chciał chronić te elementy swojej państwowości, struktury swojej państwowości.

Zaraz tam jeszcze pewnie parę słów dodam na temat tego, co się dokładnie działo, no bo Iran też odpowiedział na ataki, ale to o tym za chwilę.

Tylko, że z Chucka Schumera ze sierpnia roku 2015, kiedy Chuck Schumer był w kongresie waszyngtońskim jedną z twarzy sceptyków wobec porozumienia nuklearnego z Iranem.

Szumer mówił o tym, i nie tylko on, ale jak powiedział, on był twarzą, że Iran zawsze chciał rozłączać kwestie nuklearne z kwestiami szerszego zbrojenia.

To jest, że te porozumienie nuklearne z Iranem, oprócz słabości takich jak brak systemu kontroli, jak czasowość tego porozumienia, problemem jest usankcjonowanie kontroli amerykańskiej tylko nad częścią arsenału irańskiego.

Po stronie republikańskiej ten sceptycyzm wobec wszelkich porozumień z Iranem, to jest tak jak opowiadaliśmy, on się brał, on rósł przez wiele lat.

Stąd też, jak te artykuły z zeszłych tygodni mówiące o ataku ograniczonym, New York Times o tym pisał, Washington Post o tym pisał, Wall Street Journal opisywał, że różne koncepcje tego zaangażowania amerykańskiego w Iranie są opracowywane,

To się właśnie wzięło stąd, że to był plan Boltona, że na początku chociażby eliminujemy siły morskie i siły powietrzne i dopiero później zmuszamy Iran do rozmów.

Powód jest jasny, to jest Mnachin i Esper, oni uważali, że eskalacja napięcia z Iranem doprowadzi po pierwsze do izolacji Stanów Zjednoczonych i Iranu.

Donalda Trumpa z ministrem spraw zagranicznych Iranu.

I kiedy Bolsztyn się o tym dowiedział, to rzucił wszystko co robił, rzucił swoje spotkanie i chciał pobiec do Donalda Trumpa, żeby zablokować to spotkanie z MSZ-tem Iranu.

Że nie mógł tego zrobić, to poprosił Benjamina Netanyahu, żeby Benjamin Netanyahu spróbował zadzwonić do Donalda Trumpa i go odwieźć od rozmowy z szefem MSZ-tu Iranu.

Bo Marco Rubio już w roku 2016, jak kandydował sam na prezydenta, on też wtedy mówił, że umowa nuklearna z Iranem jest słaba, że należy wprowadzić bardziej bezpośrednie środki nacisku.

To jest Tulsi Gabbard, przecież pamiętamy jak w czerwcu zeszłego roku Donald Trump publicznie w rozmowie z dziennikarzami zaprzeczył, że to co mówiła szef wywiadu dotyczące potencjału nuklearnego Iranu jest nieprawdą.

Tom Cotton oczywiście jastrzębio nastawiony jeżeli chodzi o bezpieczeństwo narodowe w kwestii między innymi Iranu, pochwalił Donalda Trumpa za jego działanie.

Teraz ja nie bez powodu jeszcze zacząłem od tego cytatu Szczeka Szumara z roku 2015, bo jest znacząca część umiarkowanych demokratów, którzy uważają Iran za zagrożenie.

I kiedy mamy tych demokratów umiarkowanych, którzy generalnie popierają atak na Iran, może nie zmianę reżimu od razu, ale anihilację uzbrojenia, tak?

Donald Trump używał też tej podstawy wobec każdego swojego działania wojskowego w roku 2025 i demokraci, oni krytykują zgodnie, żeby nie wchodzić w te szczegóły konfliktowe, czyli tego, co zrobić z Iranem.

W tym za umożliwieniem Donaldowi Trumpowi działania w Iranie.

Czy to chodzi o demokratyzację Iranu?

Ale mam wrażenie, że dzisiaj jeszcze wszyscy czekają na to, co się stanie wewnątrz Iranu.

To jest czy sytuacja się nie wypnie spod kontroli, bo taki był przez ostatnie lata przecież główny strach, że Iran jest trochę jak beczka prochu i nie wiemy, co się stanie, jeżeli zaczniemy tutaj tymi zapałkami się bawić.

Wracamy chyba do kwestii Iranu.

Podobnie w sali negocjacyjnej Iran nawet przez moment nie zbliżył się do najbardziej, zapisałem sobie specjalnie ten cytat, do najbardziej elastycznego stanowiska Stanów Zjednoczonych, więc w gruncie rzeczy ci, którzy uczestniczyli bezpośrednio i w sposób pośredni oinformowani telefonicznie za pomocą komunikatów dyplomatycznych z Białym Domem i tak dalej, no wiedzieli prawdopodobnie, że nic nie wskazuje na to, aby

No i odwet Iranu, który właśnie zdecydował się zaatakować chyba po raz pierwszy w historii wszystkie bazy amerykańskie właściwe, które znajdują się w regionie.

Właśnie, to jest pytanie, do jakiego stopnia mają szansę odzyskać swoje państwo, co się wydarzy w tej sferze, najwyższej sferze politycznej Iranu.

Te pąszakty, układy, cała układanka między najwyższymi strukturami dowodzenia polityczno-wojskowymi w Iranie była przygotowywana celowo, przygotowywana świadoma historycznych różnych rzeczy związanych jeszcze z Persją, świadoma niedawnych wydarzeń związanych z rewolucją islamską, świadoma wydarzeń wokół, na Bliskim Wschodzie i tego, co planują Amerykanie.

Nie chcę tutaj wchodzić w szczegóły irańskiej polityki, bo samym Iranem nie zajmuję się na co dzień.

Innym ważnym pytaniem jest to, że ponoć Amerykanie stawiali bardzo na to, aby Iran zobowiązał się do tego, że przestanie wspierać swoje tzw.

Pewnego biegu, dalszego biegu wydarzeń, a nie koniec z pewnością, jeżeli chodzi tutaj o kwestie Iranu i Bliskiego Wschodu, no bo nie ma co ukrywać, Donald Trump, na cianach u nią mówią wprost, że chcą przemodelować to państwo.

Oczywiście powołują się na takie szlachetne tezy, że Iran będzie teraz dla narodu irańskiego, że wreszcie Iranczycy mogą się wyzwolić spod jarzma...

Czyli w gruncie rzeczy chcą przemodelować całkowicie Iran pod względem strategicznym takim, jakim on był czy próbował być do tej pory, bo mówimy o programie nuklearnym, o programie rakietowym, o wsparciu różnych grup, o szeroko pojętej działalności na, że tak powiem, szerszym Bliskim Wschodzie.

Ja pozostawiam iranistą, pozostawiam ekspertą zajmującą się tym regionem.

Ponieważ operacja w Iranie, ta zeszłoroczna, czyta w Wenezueli, być może były one niepopularne, ale czy miały szerszy wpływ na postrzeganie prezydenta Donalda Trumpa?

To jest jeżeli Iran zacznie atakować i media zaczną donosić o zabitych amerykańskich obywatelach.

Już w roku 2017 Donald Trump uruchomił program infiltracji programów nuklearnego i batalistycznego Iranu.

Ale czy teraz te nadzwyczajne przypadki, w których, jeżeli doszłoby do przemian w Iranie, pojawiałaby się fala, powiedzmy, uchodźców, migrantów, albo właśnie by się uruchomiły organizacje terrorystyczne?

Czy być może te wydarzenia w Iranie przysłonią dyskusję wobec migracji i demokraci po prostu będą zmuszeni przegłosować kontynuację obecnej polityki migracyjnej.

A Iran liczy ponad 91 miliony ludzi.

Pamiętacie Państwo, że kilka miesięcy temu, gdy rozgorzał temat Iranu po raz pierwszy,

Na pewno w jej okolicy doszło do takiej wymiany zdań między Tuckerem Carlsonem a Tedem Cruzem, który popierał różnego rodzaju działania przeciwko Iranowi.

Tucker Carlson dopytywał Teda Cruza, ile mieszkańców ma Iran.

Ted Cruz zaczął się zastanawiać, nie był w stanie odpowiedzieć i Tucker Carlson na niego napadł, że no, jak możesz chcieć zmiany reżimu w Iranie, jak możesz chcieć atakować Iran, interweniować wewnętrzne sprawy, jak nie masz nawet pojęcia, ile tam mieszka ludzi.

Teodor Roosevelt ma bezpośredni, bezpośredni związek z tym, co się dzieje w Iranie.

To jest proszę Państwa... Miem o podróżach po Afryce, Teodora Roosevelta, o wielu innych rzeczach, ale jestem ciekaw w jaki bezpośredni związek z Iranem.

Zamach 1953 roku, kiedy CIA proszę Państwa organizowało pierwszy raz zamach stanu w Iranie.

Przez to, kiedy Churchill był zaangażowany w zamach stanu w Iranie w roku 1953, współpracując z CIA, to my wiemy ze wspomnień rodu Roosevelta, że Winston Churchill wręcz trochę jak członka rodziny tego młodego Kermita Roosevelta traktował.

Dobrze, że mówisz o Roosevelcie, bo to nawiązuje do końcówki mojej wypowiedzi na temat Iranu w dużym stopniu.

I właśnie to świetnie nawiązuje do końcówki mojej wypowiedzi na temat Iranu.

Przepraszam, że kiedy się rozpocznie operacja przeciwko Iranowi, będą słowa potępienia w stronę Ameryki, w stronę Izraela, będą słowa wsparcia dla Iranu, ale w gruncie rzeczy na tym jakieś szersze zaangażowanie chińskie, rosyjskie się skończy.

Iran jest strategicznym partnerem oficjalnie Chin.

Pytanie, czy chcesz powiedzieć coś jeszcze w kwestii właśnie Iranu, Izraela, kwestii Bliskowschodniej, czy przechodzimy do krótkiego podsumowania State of the Union Donalda Trumpa?

Po drugie, Donald Trump odnosił się też do kwestii Iranu.

Teraz, jeżeli sytuacja by się wykonala spod kontroli w Iranie, mogą mówić o problemie braku kontroli nad polityką zagraniczną.

odności Iranu, wiemy jak to się potoczyło.