Mentionsy

Książka jest czytana, też od razu podkreślam, że mamy jeszcze trochę przygód związanych z Rosją, to znaczy ja mam przed sobą i myślę, że będziemy tutaj Państwu wiernie opowiadać o tym, co Marcin Guniewski zdekodował na kolejnych stronach swojego dzieła.

Myślę, że bliżej swój zamysł intelektualny Marcin zaraz nam tutaj odsłoni, a dzisiaj skupimy się w trakcie naszej rozmowy na treściach zawartych w pierwszym rozdziale tej książki, która ma wielomówiący tytuł

Przeczytałem ten pierwszy rozdział i znowu jakby przeszły przeze mnie ciarki, znowu skrzywiło mnie jakieś takie wewnętrzne sfrustrowanie, czym ta rozwia tak na dobrą sprawę jest, bo z jednej strony, tak zresztą trochę będę Ciebie cytował, z jednej strony patrzymy na nią jako na...

stworzenia takiego masowego strachu, który faktycznie mógłby się przerodzić w jakieś działania.

Zanim przejdziemy do tych tematów, na które się umówiliśmy przed tym spotkaniem, powiedz proszę, czym jest dla Ciebie Rosja?

z perspektywy Twoich doświadczeń, z Twoich pobytów tam, ale też, wydaje mi się, z perspektywy napisania tej książki, bo czuć od pierwszej strony, że przeżywasz tę Rosję w taki swój bardzo indywidualny sposób.

straszliwej niejednoznaczności i nie chcę teraz, prawda, wchodzić w tą rosyjską duszę, bo to jest taki bardzo ładny slogan, który często kryje patologie rosyjskie i część Rosjan się zasłania albo też ludzi mówiących o Rosji, że to jest rosyjska dusza, prawda, tego nie zrozumiesz.

No to jest taki trochę amalgamat, w który można wrzucić wszystko, bo z jednej strony, no właśnie, mamy to takie imperium, którym faktycznie była.

Jest państwem, które ciągnie na wschód, szczególnie też od wybuchu tej wojny.

Natomiast z drugiej strony jest państwem, którego elity przecież, i to nie tylko te najwyższe elity, ale też ta klasa średnia, związała się z zachodem, wysyłała swoje dzieci na zachód, dopóki mogła.

miała rezydencję na Zachodzie, uczyła się ona sama, albo właśnie dzieci na Zachodzie.

Więc taka Rosja jest trochę, no mówiąc, nie chcę oczywiście nikogo, kto cierpi na schizofrenię, w żaden sposób tutaj, prawda, piętnować, natomiast Rosja jest...

w pewien sposób schizofreniczna, no bo z jednej strony jesteśmy imperium, gardzimy Europą, gardzimy tą gejropą, jak Rosjanie mówią tym państwem słabym, znaczy państwem, tym obszarem słabym, zepsutym, upadłym wręcz moralnie, no a z drugiej strony właśnie, na zachód jeździmy, na zachód robimy zakupy, bo oczywiście samochody zachodnie czy zegarki są lepsze niż chińskie albo te rosyjskie, no a z drugiej strony, prawda, jesteśmy najsilniejsi, jesteśmy potężni, Europa niech drży, wszystko co rosyjskie jest najlepsze,

I to jest tak, no właśnie, i teraz jesteśmy w stronę wschodu, się zwracamy, z drugiej strony, kiedy popatrzy się na rosyjskie miasta, te mniejsze miasta, bo my też trochę ten błąd popełniamy, że się wydaje, że jest tylko Moskwa, Petersburg, może Władywostok, a reszta to są te głubinki, prawda, takie trochę mówiąc brzydko dziury zabite dechami.

No nie jest tak, jest w Rosji dużo milionników, czyli tych miast, które mają milion obywateli chociażby, no umówmy się, to są ogromne miasta, Warszawa ma dwa miliony, jest największym miastem w Polsce.

Tutaj takich miast, które mają milion, do dwóch milionów jest mnóstwo.

Tak, no tych miast jest trochę mniejsze Czukotka, nie Czukotka, tylko Trzyta, przepraszam.

No tych miast jest naprawdę dużo i te elity tam, ci ludzie tam, naprawdę oni są bardziej europejscy, niż nam się o tym mówi dr Michał Sadłowski też w mojej książce, że jest jakiś promyk nadziei dla...

tej europejskości Rosji, czy tego, żeby ta Rosja była w jakiś sposób cywilizowana w takich naszych normach, właśnie w tym, że dalej...

tym mieszkańcom tych miast, nawet oddalonych od tej europejskiej części Rosji, dalej jest bliżej do zachodu, już nawet nie Europy, po prostu do cywilizacji zachodniej, niż na przykład do Chin, na których Rosja teraz ciąży.

Więc no właśnie, to jest takie państwo zawieszone między tym wschodem, a tym zachodem, które chciałoby trochę być własną cywilizacją, chociaż no nic na to nie wskazuje, prawda, że Rosja jest jakąś oddzielną cywilizacją.

wyszła z jednej strony od podbojów wikingów plus dziedzictwo pewne, oddziaływanie Imperium Wschodnio-Rzymskiego, ale to dalej jest ten rdzeń kulturowy tak naprawdę zachodni, no czyli grecki, rzymski.

Tym zachodem gardzi, a z drugiej strony ten zachód trochę podziwia, ale tego głośno nikt nie powie.

Czasy stalinowskie, chociaż przerażające, też mają coś w sobie w tym sensie dla kogoś, kto się interesuje oczywiście tak historycznie, nie żeby w tych czasach żyć albo je w jakiś sposób chwalić, broń Boże.

Ten eksperyment, jaki na żywej tkance kosztem milionów, setek milionów ofiar przeprowadzono, też niestety Polakach.