Mentionsy

Kamil przygotował książkę poświęconą dosyć nietypowej, choć bardzo znanej formacji, formacji żuawów śmierci.

Kamilu, witam Cię na wizji i co możesz mi powiedzieć, od razu przejdę do pierwszego pytania, co możesz mi powiedzieć o formacji Żuawów Śmierci, jeżeli ktoś nie interesuje się historią, a chciałby zainteresować się historią i dlaczego powinien zainteresować się formacją Żuawów Śmierci w kontekście Powstania Styczniowego.

Doskonałym przykładem jest tutaj francuski oficer Franciszek Rochebrune, który był głównym dowódcą Żuawów.

No, choćby nawet przez to, że od wielu lat istnieje świetna grupa rekonstrukcji historycznej w Buzkozdroju, pierwszy punkt żuawów śmierci.

Na przykład w przypadku Żuawów Śmierci, to jest to ziemia krakowska, kieleczczyzna.

Po pierwsze, jak pisałem przedmowę do Twojej książki, to zauważyłem to, że książka przede wszystkim nie jest tylko poświęcona formacji Żuawów śmierci, ale też zawiera ten szerszy kontekst polityczny.

To jest bardzo ciekawe pytanie i muszę podzielić się taką osobistą historią, kiedy byłem dużo młodszy i byłem piękniejszy też, to 2013 rok, kiedy zacząłem pisać licencjat dotyczący Żuawów śmierci pod kierunkiem pana profesora Dariusza Nawrota.

W przypadku Żuawów śmierci, to najwcześniejszy z nich, z tego co pamiętam, no to jest 30 lat po wydarzeniach, więc to już jest taki pewien okres czasowy, który trzeba oczywiście brać taką korektę, bo autor też jakby, to co się takie przewijało w tych wszystkich pamiętnikach,

Żuawów śmierci jest na pewno ta walka o wolną Polskę, ale też wiele takich gorzkich refleksji dotyczących tego kwestii dowodzenia, że może można było coś lepiej zrobić, takiego... Też chciałbym Państwu, żeby mieli świadomość, w tych pamiętnikach nie ma tylko i wyłącznie romantyzmu.

Oparta na widzeniu tego oddziału oczami Żuawów, śmierci ich byw uczestników.

To było bardzo ciekawe, bo dam taki przykład, że na przykład więcej podaję teraz informacji o tej liczebności żuawów, podając po kolei jakby w każdym pamiętniku, jak to wyglądało, żeby też czytelnik miał jakiś taki ogląd.

Ale na pewno jeszcze, jeżeli chodzi o rok 1963-1964, to myślę, że za jakiś czas, oczywiście może to w perspektywie lat, do Żuawów jakoś wrócę, bo tak jak właśnie