Mentionsy

1989 rok, początek właściwie tutaj prezydentury George'a Busha Seniora.

No i właśnie, Łukaszu, czy to jest hegemon, właśnie Stany Zjednoczone, Busha Seniora to jest hegemon bez rywali, bez rywali gospodarczych, politycznych, wojskowych?

Czy to jest czas, umówmy się, mamy Zatokę Perską po drodze, bo wtedy rzeczywiście Bush ogłosił początek nowego porządku światowego i liberalizm, demokracja, globalizacji.

Na początku, jeżeli tak stawiamy sprawę, to wydaje mi się, że najlepiej nakreślić ten krajobraz polityki międzynarodowej, którą po Ronaldzie Reganie odziedziczył George Bush, senior.

I Stany Zjednoczone w czasie prezydentury Busha Seniora stają się rzeczywiście...

Zresztą James Baker, który u George'a Busha seniora jest sekretarzem stanu w czasach prezydentury Ronalda Reagana jest między innymi sekretarzem skarbu.

I teraz administracja Busha seniora staje przed takim wyzwaniem, ale osoby, które są odpowiedzialne w tej administracji za politykę międzynarodową, czyli sam prezydent, wspomniany James Baker, doradca do spraw bezpieczeństwa narodowego Brent Scowcroft,

Bush i jego doradcy decydują, że...

chciały wyrwać się z bloku zachodniego i jedyny kierunek jaki widziały to kierunek zachodni i Bush co prawda ostrożnie, ale przyjmował, że widział tutaj szansę, że Amerykanie będą rozszerzać swoje wpływy.

że przed Bushem i jego administracją piętrzy się mnóstwo wyzwań i to na każdym kroku, w każdym możliwym regionie.

gdzie Bush razem ze Scowcroftem przede wszystkim podejmują się niezwykle delikatnej misji dyplomatycznej.

Wiele osób od Busha też wymagało na te nowe czasy.

Nie mogła zaistnieć, bo raz nie leżało to w naturze Busha i jego doradców, żeby takie wielkie wizje kreślić, a dwa mieli po prostu ręce pełne roboty we wszystkich możliwych regionach.

Rzeczywiście Bush chyba potrzebował pewnej ostrożności, nie chciał tego triumfalizmu, żeby też chyba nie upokorzyć Gorbaczowa, nie zdestabilizować świata.

Tak, to są kwestie, to są dwie osobne kwestie, ale pierwszą kwestią, o której wspomniałeś jest Związek Radziecki, następnie Rosja i w tym kontekście dla Busha Seniora najważniejsza była rosyjska broń atomowa.

To nie jest tylko Bush, następnie to samo stanowisko ma Clinton i tak jest, wydaje mi się, do dzisiaj.

Natomiast rzeczywiście ta ostrożność Busha seniora wynika z tego, że raz jest ta broń atomowa, a dwa, jeżeli w Rosji doszłoby do wielkiego chaosu przemian niekontrolowanych, no nie wiadomo.

Stąd była ta ostrożność Busha i to nie było coś, co Bush i jego doradcy wymyślili ad hoc.

I w stosunku do Europy Wschodniej Bush też postępuje bardzo ostrożnie, zarówno do państw, które znajdują się w Związku Radzieckim, na przykład Ukraina, państwa bałtyckie, gdzie Bush obawia się,

albo radziecką interwencją, interwencją Moskwy, mimo że Gorbaczow zobowiązał się w rozmowach z Bushem, że tego nie będzie robił, ale Bush obawiał się również takich wybuchów nacjonalizmu ze strony tych mniejszych państw, które mogłyby prowadzić do różnych konfliktów z Moskwą i...

Krótko mówiąc, Bush sądził, że imperium, które jest w stanie rozkładu, po prostu jest groźne nie tylko dla samego siebie, ale potencjalnie również dla innych państw.

I tutaj Bush też był bardzo ostrożny.

Bush nie, kiedy przyjechał do Polski, rzeczywiście w lipcu 1989 roku, to nie był...

Bush tego nie chciał i robił to całkowicie świadomie.

Te zmiany, które się dokonują, są bardzo pozytywne, ale trzeba je pozostawić własnemu biegowi, że one w końcu się dokonają, bo Bush sądził, że te zmiany, kiedy zostały zapoczątkowane i biorąc pod uwagę, w jak marnym stanie jest Związek Radziecki, był przekonany, że te zmiany się dopełnią, ale powinny były się w jego rozumieniu dopełnić we własnym tempie, którego on nie powinien przyspieszać.