Mentionsy

I tutaj Usama przychodzi na świat w tym rodzie, którego pozycja można powiedzieć, że została znacząco zredukowana przed narodzinami jeszcze Usamy.

I Usama tutaj przypuszcza się, że on mógł tam trafić rzeczywiście na skutek też rodzinnych powiązań, bo rzeczywiście wtedy w Kairze urzędował jeden ze stryjów Usamy, ale Usama niestety z biegiem czasu dał się przypuszczalnie wplątać w dworskie intrygi, które zresztą też opisuje w pierwszych rozdziałach swojego pamiętnika i na skutek tych niestety dworskich intryg albo raczej zostania wplątanym

A na dworze Salaheddina, wielkiej ikony tak naprawdę, wielkiej postaci muzmańskiego oporu, znajduje się jeden z synów Usamy i być może również za pośrednictwem syna Usama zdołał Salaheddina poznać.

No więc mamy pamiętnik Usamy, który chyba też w założeniu Usamy miał się zaliczać także, jak wskazuje nazwa, do literatury adabowej, dydaktycznej.

jedno przemyślenie generowało kolejne przemyślenie właśnie w ramach takiego strumienia świadomości, kiedy tutaj poruszaliśmy jakiś wątek, z tego wątku wynikał kolejny i troszkę dzieło Usamy rzeczywiście takie jest, czyli na próżno w zasadzie szukać tutaj jakiegoś może wspólnego wątku.

Musimy tutaj zaznaczyć, że ojciec Usamy

Ale myślę, że to, co najciekawsze i to, co każdego intryguje w tym dziele, to właśnie spostrzeżenia usamy kulturowe, czyli jego styczność z tą całkowicie obcą.

I z tych łaźni korzystali, wiemy to właśnie z zapisków Usamy, korzystali Frankowie.

Dzieją się tutaj rzeczy w świecie Usamy bardzo dla niego osobliwe, ale nie tylko dla niego, bo on tutaj przytacza głównie słowa swoich kompanów, słowa ludzi, mieszkańców regionu.

Czy częste wizyty naszego usamy

No i to jakby gospodarzom to nie przeszkadzało, ale byli ci nowi przybysze, świeżi nowi przybysze z Europy, którzy próbowali, mówiąc dosłownie, siłą usamy nawracać.

No i cóż jeszcze możemy powiedzieć o tym dziele Usamy, czy coś może w kontekście właśnie później jakichś jego relacji już z czasów, że tak powiem, saladyńskich.

wielkie dystanse na tamte czasy, to były czasem tygodnie, czasem miesiące, miesiące podróży i tak jak właśnie tutaj zarysowując ten tutaj rys życia Usamy, widzieliśmy, że pod koniec jego życia zbiegło się to z takim okresem zintensyfikowanego oporu, czyli mówimy o latach 70., tutaj już o latach też 80., w którym tak naprawdę podczas tego okresu

księga pouczających przykładów Usamy i Munkiza i chociażby we fragmentach na pewno może być jakąś odskocznią od tych wszystkich właśnie wspomnianych wcześniej średniowiecznej literatury europejskiej, a średniowieczna literatura, znaczy średniowieczna inaczej, mówienie o średniowieczu w kontekście islamu jest w zasadzie bez sensu, bo to nie były wieki średnie, to były wieki rozkwitu.