Mentionsy

Henryka Sienkiewicza w Stanach Zjednoczonych 11 lat po wojnie secesyjnej.

Dziennikarz The Atlantic zapytał Alice Smitha, co sądzi o ostatniej encyklice papieskiej.

Bo ten amerykański katolicyzm był bardzo zamknięty, to jest on bardzo mocno budował się częściowo w opozycji wobec tej kultury protestanckiej, kultury zupełnie innej.

Tam było myślenie o współpracy lokalnej, tam były o wiele silniejsze związki charytatywne, tam była o wiele silniejsza polityka edukacji lokalnej.

W swoich podstawowych wartościach założycielskich miały wolności religijne, wszelakie wolności, podstawowe prawa człowieka i tak dalej.

Więc nagle ten, jakbyśmy powiedzieli, przeciętny wyborca katolicki, przeciętny wyborca rzymski, gdybyśmy go wzięli, to jest on w trzecim swoim pokoleniu migracji i nie za bardzo różnił się od średniego, znowu wyobraźmy sobie, takiego średniego wiernego religii protestanckiej.

To się wzięło po pierwsze z rzeczy absolutnie oczywistej.

To jest komunizm, który był postrzegany uniwersalnie jako zagrożenie dla Republiki Amerykańskiej.

Było to postrzegane na tyle duże zagrożenie, że przecież najważniejsi duchowni, biskupi katolicy, poparli i prezydenta Roosevelta, i prezydenta Trumana, i prezydenta Eisenhowera w tej swojej polityce antykomunistycznej.

To jest Goldwater był, tak jak jego frakcja prawicowa, południowa, ona była taka silnie liberalna, więc katolicy oni naturalnie także przyjęli część takiego myślenia o roli gospodarczej silnie liberalnego, co tą kolejną linię sporu po prostu osłabiło, chociaż, czy osłabiło na trwałe, do tego wrócimy później.

Szczególnie ta rola związków zawodowych była silna w wieku XIX i stąd było to takie silne poparcie dla partii demokratycznej.

Nie mówię już o Leonie XIII, tylko dalej.

Otóż stąd, że Hoover był zaangażowany w działalność humanitarną podczas I wojny światowej.

Między innymi organizował pomoc żywnościową też dla polskich wsi po I wojnie światowej.

Dzisiaj nie ma takiego połączenia, nie ma takiej... Świat jest tak pomieszany, jest taka polaryzacja religijno-państwowa, można powiedzieć, na świecie, że nie ma takich ideałów głównych sprzyjających walce, na przykład z komunizmem, jak było wtedy.

I ten sojusz religijno-katolicko-religijno-polityczny był podkreślany, można powiedzieć, wtedy najbardziej.

Ratzinger, kardynał Ratzinger, który później oczywiście był papieżem Benedyktem, w czasach Soboru Watykańskiego II żywo uczestniczył w obradach soborowych i można powiedzieć stał na czele, był jednym z głównych członków frakcji proliberalnej.

Oprócz tego oczywiście J.D.

No i dzisiejszy J.D.

Być może J.D.

Najbardziej Irlandczyków, ale także Włochów bardzo silnie, po części też się zdaje Polaków, ale oni postrzegali ich jako po prostu zagrożenie do klasy robotniczej.

To jest dla tych, którzy zabierają miejsca pracy, dla tych, którzy próbują ingerować w takie protestanckie, zamknięte społeczności i stąd te białe kaptury, jakich no musimy przez algorytmy nazywać, to jest oni, ten antykatolizm u nich się zrodził z polityki antymigracyjnej.

Ta Money Hall wspomniana w Nowym Jorku była założona przez iranczyków wiary katolickiej.

J.D.

Na okładce książki, która opisuje przejście J.D.