Mentionsy

Czy złoto Iranu trafiło w ręce prezydenta Putina?

W ostatnich latach Iran aktywnie nabywał złoto i tylko w latach 1924-1925 nabył on około 100 ton tego kruszca za równowartość bliską 8 miliardów dolarów.

Odcięty praktycznie w pełni od światowej architektury gospodarczej, Iran postawił na kruszec w celu powiększenia swojego pola manewru na wypadek nieprzewidzianych wypadków inicjowanych z zewnątrz.

Brytyjski deputowany Tom Tugendhat spekulował wówczas, że wywożone są rezerwy złota Iranu do Rosji.

Drugi temat, o którym dzisiaj chciałbym opowiedzieć, to wstrzymanie rosyjskiego eksportu zboża do Iranu.

Konflikt, który toczy się w chwili obecnej na Bliskim Wschodzie, może mieć bardzo poważne konsekwencje humanitarne właśnie dla Iranu, gdyż jeden z jego kluczowych dostawców zboża, Rosja oczywiście,

Warto tutaj zwrócić uwagę, że Iran jest trzecim największym odbiorcą rosyjskiego zboża, a w tym sezonie zdołał już on, a Iran zdążył już zakontraktować i odebrać 95% planowanych dostaw rosyjskiej pszenicy na ten sezon.

Dwa źródła Reutersa w rosyjskich firmach eksportowych przekazały, że dostawy kierowane do Iranu z portów nad Morzem Czarnym i Kaspijskim zostały wstrzymane.

Problem z perspektywy Iranu jest tym większy, że poprzednie zbiory lokalne były w tym państwie słabsze niż zazwyczaj, na co miały wpływ trudne warunki pogodowe.

No i do właśnie wspomnianego Iranu wśród największych odbiorców rosyjskiej pszenicy należy zaliczyć Izrael, Egipt, Turcję czy Arabię Saudyjską.

Od lipca do lutego Iran zaimportował z Rosji prawie 6 milionów ton zboża, co było praktycznie dwukrotnie większym wolumenem niż w analogicznym okresie rok wcześniej.

Ropa z Wenezueli i Iranu trafia do Chin ze względu na narzucone sankcje zachodnie po cenach mocno dyskontowych.

Po drugie, destabilizacja eksportu z Iranu i Wenezueli podważa dostęp do taniej, ciężkiej ropy, która była podstawą modelu biznesowego części chińskich rafinerii oraz zapewniała korzystne warunki cenowe dla przemysłu.

Funkcje i presja polityczna zwiększają ryzyko dla chińskich inwestycji zagranicznych, zniechęcając firm do dalszego inwestowania w Iranie i podnosząc prawdopodobieństwo amerykańskich interwencji wobec projektów powiązanych z Chinami.

Podsumowując, Rosja zyskuje w tym momencie większy udział w chińskim rynku energii, który już w 2025 roku zapewniał jej około 17,5% udziału w całym rynku ropy w Chińskiej Republice Ludowej, a ograniczenia dostaw z Iranu i Wenezueli może dodatkowo wzmocnić tę pozycję.