Mentionsy

Dostałem czasami w większej puli te pytania, które też zawierają materiały, takie wątki, które gdzieś podejmowaliście się też w mediach społecznościowych, czy wysyłaliście mi w krótkich wiadomościach.

Tak, znaczy nie byłem w koloniach afrykańskich, więc tutaj nie mogę zrobić tego porównania prawdę powiedziawszy, natomiast jako, że miałem też okazję być osobiście w Wietnamie, zwłaszcza myślę, że Mateuszu, jeżeli byłeś, czy oglądałem i słuchałem programów chociażby z tam przedstawicielem firmy Adamet, ale też z tego pobytu w Wietnamie,

No to centrum Hanoi, prawda, chociażby, te wille takie, no to jest właśnie ta architektura kolonialna.

Być może zagrożenie do tej architektury jest współczesne bardziej ze względu na to, że zwłaszcza te duże miasta jak Hanoi, jak Ho Chi Minh, dawny Saigon, czy Da Nang, one się rozrastają i tam schemat znany chyba też z Polski, gdzie czasami jakiś deweloper chętnie by chciał wyburzyć jakąś kamienicę, żeby postawić na tym miejscu

Bliźniacze wieże, więc jeżeli pojawicie się przy tej katedrze, przy której sobie bardzo wiele osób robi zdjęcia, to również zobaczycie pewne podobieństwo.

Co jest oczywiście pewną anegdotą i tutaj raczej byłbym ostrożny z traktowaniem jej w stu procentach, że on tam do końca życia w tym domku ogrodnika mieszkał.

Część ciała, oni tu uznają, że miejsce duszy, więc nawet dotknięcie nawet dziecka jest takie dosyć obraźliwe.

Nie widziałem Wietnamczyków, którzy okazywali sobie uczucia publiczne, czyli nie wiem, całowali, objęcia, więc też takie może troszkę trzeba z tym troszkę uważać, podnosić głos, czyli właśnie to, o czym powiedziałeś, utrata jakiegoś takiego twarzy, też takie kwestie dotyczące właśnie, nazwijmy, relacji.

Podpieram się tylko tym, co wyciągam jak czytałem informacje chociażby o zmianach w obecnym politbiurze itd.

Z mojej perspektywy to dziwnie wyglądało, bo one mi zasłoniły tego Ho Chi Mina, ale później jak oglądałem zdjęcia i nagrania, okazało się, że w wcześniejszym momencie one od frontu, od tego centralnego przejścia między fotelami właśnie wtedy zasłaniały po piersie Ho Chi Mina, a Ho Chi Min zawsze musi być widoczny.

Podejrzewam, że też ze względu na to, że on nie ma takiej karty bardzo problematycznej, chociaż Chińczycy nadal uważają Mao za wielkiego sternika, prawda, jego wielki portret wisi nad bramą wiodącą do zakazanego miasta, ale Ho Chi Minh w zasadzie nawet jest pozbawiony tych takich, nie trzeba go tłumaczyć za bardzo.

I nadużyciach, ale z drugiej strony współcześnie można powiedzieć, że w przeciwieństwie do innych przywódców Ho Chi Minh był tak skromny, prawda, że wyszedł i przeprosił i powiedział, że faktycznie popełniono błędy.

Ja myślę, że tam nie ma obsesji, żadnego kultu jednostki, bo on sam tłumił trochę nadmierne pochwały za życia, a dzisiaj skupia się po prostu tamczyk typowy na jakimś takim moralnym wzorze nieboskości.

Natomiast tuż po podziale kraju, na południu z jednej strony zdawano sobie sprawę, że ta reforma rolna jest potrzebna, z drugiej strony problem trochę polegał na tym, że kiedy amerykańscy teoretycy powiedzieli prezydentowi Ngo Dinh Diemowi, czy Ziemowi w zależności jak czytamy, że powinien właśnie przeprowadzić taką radykalną reformę rolną, on stwierdził, że chcecie mi odebrać jedyną bazę poparcia, jaką mam.

Co było prawdą wtedy w 1954-1955 roku, natomiast on zdawał sobie sprawę z tego, że po pierwsze on musi rozszerzyć bazę poparcia, po drugie, że ten system nie jest do końca do utrzymania.

...z użyciami faktycznymi władzy, a później z wojną domową, to niestety pewne realne osiągnięcia tego reżimu saigońskiego są skazane na niepamięć.

Znamy przykład z innych krajów, co Amerykanie myśleli o reformie rolnej, kiedy ktoś zagarnia po prostu, nacjonalizuje ziemie, chociażby w Gwatemali w 1954 roku.

Natomiast w takim razie trzeba wykupić i notabene tam był prowadzony wykup, tylko ze względu na to, że nie było bezpośredniego wsparcia amerykańskiego, za którym też w jakimś sensie, gdyby to były amerykańskie pieniądze i chyba to Amerykanom umykało, szedłby też pewien prestiż i jakby wymuszenie na tych wietnamskich elitach, że to jest konieczne.

Którzy z Wietnamu próbowali uciekać w zasadzie aż do momentu rozpoczęcia reform gospodarczych w latach 80.

Więc tutaj to było dla nich bez wątpienia bardzo przykre i traumatyczne, ale także niezbyt entuzjastycznego przyjęcia okolicznych krajów, bo oni oczywiście nie próbowali na tych łódkach popłynąć do Stanów Zjednoczonych, tylko do najbliższego kraju za granicą, opuścić sam Wietnam.

Więc tutaj bynajmniej entuzjazmu i jakiejś chęci przyjęcia w okolicznych krajach tych Wietnamczyków nie było.

Jeżeli społeczeństwo jest zamożne, zmniejsza się dzietność, wydłuż... dodajmy, zamożność związana jest, wiąże się też z lekami, z lepszą opieką medyczną, wydłużeniem długości życia.

Bardzo fajnie, że wydłuża nam się ta długość życia, że nie umieramy też na jakieś podstawowe choroby, że nie ma już tego, że z ośmiorga dzieci troje dożywa wieku nastoletniego, bo nawet nie mówmy o dorosłości.

Natomiast i tak można tam dojechać asfaltową drogą, tylko że niekoniecznie przełożyło się to na jakiś radykalny poziom życia tych ludzi, albo to ułatwiło ludziom np.

Ale z drugiej strony można powiedzieć, że tu nie ma ucieczki od faktu, że jeżeli żyjemy w dżungli, w górach porośniętych dżunglą, w klimacie tropikalnym, to nie będziemy w stanie, że tak powiem, osiągnąć poziomu życia czy uprawiać zboża, dajmy na to.

W czasie II wojny światowej poprzednika CIA w dużym uproszczeniu.

Natomiast sam Peter Dewey zginął i jego ciała nie odnaleziono.

Tak, chociaż siać paranoje w szeregach przeciwnika, słabo... Tak, to bez wątpienia cały szereg tego typu, bo brzmi to jak coś, co pasuje do całego szeregu działań takich właśnie parapsychologicznych, które Amerykanie podejmowali, więc być może coś takiego prowadzono, tylko na ten moment nawet nie odpowiem, czy było to na przykład tylko lokalnie,

Być może skalę użycia, a także jak wówczas faktycznie oceniano i wykorzystanie, i szkodliwość, i różne inne rzeczy tych defoliantów, być może dopiero za parę lat się dowiemy, bo ktoś przebrnie przez te

Co miało z jednej strony utrudnić działania Wietkongu, z drugiej strony przekonać ludność do porzucania cywilną, do porzucania tych rejonów i przejścia na terytoria kontrolowane przez rząd za pomocą głodu.

Magii autorskiej, bo jak oglądamy, zwłaszcza czas apokalipsy, czas apokalipsy to jest tak naprawdę, gdyby jakaś inna wojna wówczas, kiedy Coppola chciał go kręcić, się toczyła, to pewnie ta wojna byłaby jego tłem.

Może Mateuszu pamiętasz, że tam była ta postać amerykańskiego włocha, który nie chciał jechać na wojnę, więc udawał szaleńca, przebierając się za kobietę.

Natomiast tutaj był ten trochę jakby myk podobny do paragrafu 22, czyli z racji tego, że on nie chciał, ubierał się jak kobieta, bo nie chciał brać udziału w wojnie, to był dowód na to, że nie jest szalony, więc on, no właśnie.

Dodam może tylko ze swojej strony takie słowo na koniec, że niedawno dostałem właśnie książkę do przeglądnięcia przed jej polską premierą.