Mentionsy

Dziś w nordyckim okiem o najbardziej medialnym szwedzkim przestępcy imieniem Clark Olofsson, czyli o osobie, której zawdzięczamy termin syndrom sztokholmski.

24 czerwca 2025 roku szwedzkie media doniosły, że po długiej chorobie zmarł Clark Olofsson.

I nie byłoby tego zwrotu, gdyby nie Clark Olofsson.

1 lutego 1947 roku w zachodnio-szwedzkim miasteczku Trollhättan w rodzinie Olofssonów na świadu przyszedł chłopiec, któremu nadano imiona Clark Woodard.

Był to rok 1963, Olofsson miał 16 lat.

Ale wróćmy do Olofssona.

Wspomniany Norgren oraz znany nam już Olofsson.

Norgrena złapano w mieszkaniu zamieszkiwanym przez chłopaka siostry Olofssona około dwóch tygodni po zbrodni, 16 sierpnia 1966 roku.

Samemu Olofssonowi udało się wtedy uniknąć wpadki, lecz po paru tygodniach również został złapany, a do tego w trakcie obławy postrzelił, na szczęście nieśmiertelnie, jednego z atakujących go policjantów.

Był to pierwszy raz, kiedy Olofsson stał się obiektem zainteresowania mediów.

Olofsson, wyprowadzany z obiektu, uśmiechał się, pozował do zdjęć i pozdrawiał zgromadzonych na zewnątrz wielbicieli, bo chyba tego słowa już można używać.

Sam Olofsson, jak się później okazało, nie był fanem tego terminu.

Wolałby zapewne był już do terminu syndrom Olofssona.

Clark Olofsson został początkowo skazany za udział w napadzie, lecz został uniewinniony w sądzie wyższej instancji, ponieważ nie można było obalić jego linii obrony polegającej na twierdzeniu, iż chciał tylko pomóc zakładnikom.

Olofsson uciekł z więzienia w mieście Norrköping 20 marca 1975 roku, a w kwietniu tego samego roku wszedł uzbrojony do banku w Kopenhadze i zrabował niecałe 200 tys.

Miesiąc po ucieczce Olofsson był już w Marsylii na Lazurowym Wybrzeżu, gdzie kupił łódź za 50 tys.

Niewiele później, 24 marca 1976 roku, Olofsson okradł bank Handelsbanken w Göteborgu na kwotę 930 tysięcy koron szwedzkich.

W tym samym czasie Olofsson wziął dwie osoby jako zakładników.

Podczas aresztowania Olofssona odzyskano 230 tysięcy koron, a reszty nigdy nie odnaleziono.

Tak, Olofsson uciekł ponownie, tym razem porywając ciężarówkę marki Scania i przebijając się nią przez 3 bramy więzienne.

31 lipca 1976 roku Olofsson został aresztowany w mieście Halmstad i przeniesiony do więzienia w miejscowości Kumla.

W tym oto zakładzie 12 sierpnia 1976 roku Olofsson poślubił wspomnianą Marijke de Munch.

Po wyjściu z więzienia w 1991 roku można było sądzić, że Olofsson się ustatkował, zmienił imię i nazwisko na Daniel de Munch po żonie i osiadł wraz z małżonką na belgijskiej wsi nieopodal Brukseli, gdzie para doczekała się trójki dzieci.

Po ekstradycji do Danii i po głośnym medialnie procesie, Olofsson został skazany w 1999 roku na 14 lat więzienia za przemyt 49 kilogramów amfetaminy do Danii.

Finalnie w 2009 roku Clark Olofsson, wtedy 62-latek, został skazany przez sąd rejonowy w mieście Linköping na 14 lat więzienia, a następnie na dożywodnią deportację za ciężkie przestępstwo narkotykowe i usiłowanie ciężkiego przestępstwa narkotykowego.

Finalnie Olofsson został warunkowo zwolniony z więzienia w 2018 roku w wieku 71 lat.

Clark Olofsson większość życia spędził w więzieniach lub zakładach poprawczych.

Media wykreowały Clarka Olofssona na, dziś powiedzielibyśmy, celebrytę.

A kim zatem w szwedzkiej rzeczywistości był Clark Olofsson?

Tak jak skandynawskie kryminały ukazują Szwecję czy Danię jako siedliska przestępczości i moralnej zgnilizny, co oczywiście nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości, tak być może Olofsson skupiał w sobie to, co potencjalnie w Skandynawach najgorsze.