Mentionsy

Dzień dobry, witamy wszystkich widzów podróży bez paszportu w nowym programie.

Tak, dzień dobry, Dżamosz Palerski, ja Michalski Rafał przy mikrofonie i dzisiaj nie o geopolityce, ale będziemy sobie w takim luźnym dosyć formacie rozmawiać o polityce stricte amerykańskiej, co się dzieje za Wielkim Ocalem, co się dzieje u naszego wielkiego brata, a muszą Państwo przyznać, że w ostatnim czasie dzieje się naprawdę bardzo dużo i to na wszystkich różnych frontach.

I pomyślałem, że być może zaczniemy znów od wielkiej geopolityki, będziemy szli od góry do dołu, a na samej górze jest oczywiście Biały Dom i jest polityka zagraniczna Białego Domu, która znów ostatnimi czasy była na ustach całego świata, ponieważ Donald Trump nie tylko zapowiedział...

Jak to Foreign Policy podkreśliło, jechał tam przekonać sojuszników, że Stany Zjednoczone są głęboko zaangażowane w regionie, a szef z tyłu wysyłał listy i dawał pogróżki, że zaraz będą wprowadzane konkretne cła na te kraje.

Rubio miał powiedzieć sojusznikom z ASEAN, że nie ma konkretnych informacji, nie zajmuje się polityką handlową, natomiast miał też dorzucić, że efekt będzie taki, że państwa z tego regionu, państwa Azji Południowo-Wschodniej w efekcie będą miały niższe stawki celne niż reszta świata, co można powiedzieć, że on jest dyplomatycznym takim, nic nie powiedział.

Rozmowy trwają, sytuacja się rozwija, na końcu może będziecie mieli jakieś niższe stawki, nic konkretnego, ale oczywiście podkreślał rolę Stanów Zjednoczonych w Azji,

Mają się czego obawiać sojusznicy w regionie, tym bardziej, że Stany Zjednoczone odobamy, a może nawet niektóre środowiska wcześniej zapowiadały wielki piwot i ten piwot trwa, niby trwa, siły są przeznaczane na Azję, a jednak cały czas coś odciąga Stany Zjednoczone.

My doskonale wiemy, że za prowadzenie tych negocjacji odpowiada po pierwsze Scott Bessel, po drugie Howard Lotnick, po trzecie Jameson Greer, czyli przedstawiciel handlowy USA.

To szczególnie mocno było widać, że jednym z tych wysłanych listów był list do przedstawicieli Korei Południowej, z którymi Stany Zjednoczone miały rozpocząć właśnie te poważne negocjacje.

Nawet takie żarty krożyły później w czasopismach amerykańskich czy w Saturday Night Live była odgrywana ta scenka, gdzie Marko Rubio wręcz wciska się tam i jest nieobecny.

Jest, można powiedzieć, na szczycie, ale nie pierwszy raz jest stawiany, moim zdaniem, w niezręcznej sytuacji i prawdopodobnie, gdyby to on osobiście miał kształtować tę politykę, czy to celną w regionie, czy to zagraniczną, mogłoby to być

troszkę bardziej prosojusznicza wersja.

Nie jest to pierwsza wpadka, bo przecież sprawa, pamiętasz na pewno Rafał z rzekomym spotkaniem wokół wojny z Chinami w Pentagonie, w którym miał uczestniczyć Elon Musk.

bo my doskonale wiemy, jakie produkty interesują Amerykanów w Japonii, my wiemy, jakie produkty interesują Amerykanów w Korei Południowej, nawet wiemy mniej więcej, jakie mogą ich interesować w Indonezji, możemy i tak dalej, i tak dalej.

Donald Trump doskonale zrozumiał, że zawarcie samych umów ramowych, umów handlowych będzie bardzo trudne, więc niech Marko Rubio prowadzi tą swoją szerszą politykę geostrategiczną, geoglobalną, światową, a oni z Departamentem Skarbu, Departamentem Handlu będą szukali takich umów bardzo pojedynczych, na pojedyncze produkty, na pojedynczą wymianę, żeby właśnie cokolwiek dowieść, no bo po tych 90 dniach to jest kiedy było...

dzień wyzwolenia, 1 kwietnia i wtedy zapowiadano 90 umów na 90 dni, no to tych 90 umów na 90 dni nie ma, tych umów możemy policzyć, że 12-13, jeżeli chodzi o te, o których wiemy.

Teraz wiele środowisk właśnie spodziewa się, że będzie to strategia jeszcze bardziej antychińska i już będzie konkretna próba formowania jakiejś koalicji antychińskiej w regionie.

Do niczego takiego nie doszło.

Są może jakieś taktyki, jakieś drobne strategie w konkretnych obszarach czy w konkretnych departamentach, ale jako państwo nie mamy spójnego podejścia do kwestii na przykład ekonomicznych z sojusznikami właśnie, jakichś umów handlowych w regionie.

Ale wiele takich rzeczy się przyjawia przez lata, które pokazują, że nie ma i wciąż brak tej spójnej strategii.

To jest... To, że Elbicz-Kolbi jest istotną postacią w tej administracji, to my to wiemy chociażby przez tą historię o wstrzymaniu uzbrojenia dla Ukrainy, bo to jest polityka, którą chciał wprowadzić przez lata Elbicz-Kolbi.

Powiedzmy naszym widzom, że Elbicz-Kolbi uważa, że...

a Amerykanie za dużo inwestują w infrastrukturę wojskową na Bliskim Wschodzie, w Europę, tą infrastrukturę trzeba przenieść właśnie na Pacyfik, tam się zbroić, więc to, że on odpowiada prawdopodobnie za wstrzymanie tych dostaw wpisuje się w jego szerszą myśl tego, jak ta polityka zagraniczna Stanów Zjednoczonych powinna wyglądać.

Druga część polityków uważa, że to może przestraszyć inne firmy, które mają kapitał zagraniczny.

Wiele firm produkcyjnych, które odpowiada za największe hitowe kiny, kinowe hity, ma rodowód właśnie w wyspukach chińskich.