Mentionsy

Mam nadzieję, że uda nam się bardzo precyzyjnie nakreślić, czym są dzisiaj relacje na linii Pekin-Moskwa.

No i też może właśnie poprzez ukazanie tej zmienności w dynamice relacji na linii Pekin-Moskwa od wspomnianego przejścia 2012 roku, no właśnie, do dnia dzisiejszego, do końcówki marca roku 2026.

To jest moment, kiedy w Pekinie odbywa się zimowa olimpiada, igrzyska olimpijskie i tuż przed rozpoczęciem wojny na Ukrainie.

Podczas spotkania Xi Jinpinga i Władimira Putina w Pekinie ogłoszono partnerstwo określone jako przyjaźń bez granic.

Za Xi Jinpinga Pekin i Moskwa stworzyły układ, w którym każda ze stron daje drugiej coś innego i z innego powodu.

No i wreszcie jako państwo współtworzące z Pekinem, często o tym zapominamy, określoną narrację, narrację o świecie bardziej

Pekin patrzy na Rosję inaczej niż często zakłada to zachodnia debata.

Z kolei dla Pekinu Rosja jest tym partnerem wyspecjalizowanym, dostawcą surowców, zapleczem strategicznym, no i przede wszystkim użytecznym aktorem w polityce globalnej.

Sankcje niejako wypychają Rosję w stronę Chin, a Pekin szybko zagospodarowuje tą przestrzeń, zarówno jako dostawca towarów, no i jako dostawca energii.

Pekin potrafi zamieniać

Zatem Pekin nie potrzebuje Rosji jako klienta, tylko jako użytecznego, samodzielnego partnera, który

W kontekście i Pekinu, i Moskwy.

Pekin oczywiście także chce ograniczyć dominację Stanów Zjednoczonych czy szerzej Zachodu.

Dlatego Pekin raczej mówi o reformie systemu, a nie jego zburzeniu.

Pekin i Moskwa bardzo konsekwentnie promują określone pojęcia, właśnie takie jak świat z wieloma punktami odniesienia, suwerenność państwowa, nieingerencja w sprawy wewnętrzne drugiej strony, niepodzielne bezpieczeństwo.

Przede wszystkim oczywiście musimy pamiętać, że nawet w tych formatach Pekin i Moskwa mają różne priorytety, bo Rosja traktuje je w dużej mierze jako narzędzie geopolityczne,

Też można się zastanawiać, czy aby ten konflikt nie obnażył pewnych ograniczeń w ramach tegoż sojuszu, pokazując, że Pekin wspiera Moskwę głównie wtedy, kiedy to służy jego własnym interesom.

Ten sposób argumentacji pozwala Pekinowi jednocześnie podkreślać znaczenie suwerenności państw i krytykować rozszerzenie NATO, ale także zachodni model architektury bezpieczeństwa.

Pekin próbuje w ten sposób połączyć dwa sprzeczne ze sobą postulaty.

Dla Pekiny jest to kluczowa kwestia.

I z tego Pekin wyciąga dość, powiedziałbym, takie praktyczne wnioski, jak działa presja finansowa, jak skutecznie mogą być sankcje technologiczne, zwłaszcza na przykład w obszarze półprzewodników oraz tego, jak państwo, w tym przypadku takie jak Rosja, próbuje je omijać, reorganizując handel czy korzystając na przykład z pośredników.

Zatem z tego punktu widzenia wojna w Ukrainie jest w Pekinie traktowana jako praktyczny test odporności dużego państwa na presję gospodarczą Zachodu.

Dodałbym do tego jeszcze jeden aspekt, który często pojawia się w chińskich analizach strategicznych, bo w Pekinie wojna w Ukrainie jest bardzo uważnie analizowana właśnie w kontekście Tajwanu.

Zatem można powiedzieć, że w praktyce Pekin prowadzi wobec tego, co dzieje się na Ukrainie, politykę wielowarstwową.

Raczej odpuszczamy, czy raczej apetyty narastają gwałtownie w tym momencie w Pekinie i możemy spodziewać się kolejnej odsłony walki między wschodem a zachodem?

Ale wydaje mi się, że jeśli chodzi o sam wybuch wojny, no Pekin jednoznacznie deklaruje, że do wybuchu wojny mogłoby dojść tylko w dwóch przypadkach, kiedy Tajwan czy władze Republiki Chińskiej na Tajwanie ogłosiłyby niepodległość albo doszłoby do jawnej interwencji ze strony państw trzecich.

Pekin bardzo konsekwentnie unika tworzenia klasycznych układów sojuszniczych na wzór Paktu Północnoatlantyckiego, ponieważ ograniczałoby to

Pekin często stosował elastyczne podejście, wstrzymując się od głosu zamiast korzystać z weta.

Z perspektywy Pekinu kluczowa jest jednak nie tyle skala handlu,