Mentionsy

1 listopada po 16 latach przerwy nowy, 14 w historii zespołu, album studyjny wydała grupa The Cure.

Niecałe dwa tygodnie po premierze nowy krążek Cure'ów został okrzyknięty jednym z najważniejszych muzycznych wydarzeń tej jesieni.

O tym dlaczego The Cure przypomina mojemu dzisiejszemu gościowi Beatlesów, o tym jak buduje się wydarzenia medialne promujące nowy materiał muzycznych gigantów, o tym czy premiera płyty ma jeszcze coś wspólnego z płytą jako przedmiotem oraz o zmieniającej się roli krytyka muzycznego porozmawiam dziś z

W tekście, który stał się punktem wyjścia do naszej rozmowy, link do niego znajdą Państwo w opisie audycji, piszesz o tym, jak trafiłeś na katowicki koncert Cure w Spodku.

I rzeczywiście to była taka niecodzienna historia na wielu poziomach, ta moja obecność na koncercie The Cure w Katowicach, że jak wspominam w tekście, więc tylko pokrótce przytoczę,

Tymczasem piszesz, że pod wpływem tego koncertu przeformułowałeś swoje myślenie o Cure'ach jako o takim zespole gotycko-mrocznym.

Ale ciekawy jest ten kontrast między obiegową opinią o Cure'ach i też zawartością ich tekstów, a tą melodycznością i piosenkowością, o której mówisz, to mnie bardzo zainteresowało.

To już czternasta płyta The Cure, no nie będzie takim, no nie powinna przykryć, mówiąc kolokwialnie, innych, może takich bardziej głośnych, czy tam będących na czasie zespołów.

Może abstrahując teraz od Cure'ów moglibyśmy się przyjrzeć kilku takim przypadkom.

Ja, to nie było dla mnie, ja tą piosenkę wrzuciłem, aha, bo jest nowa piosenka The Cure, to sobie włączę i usiadłem z wrażenia i wiem, że wiele osób, to było widać w recenzjach też, nie tylko w jakichś tam rozmowach moich z kolegami, koleżankami, ale też w jakichś recenzjach to, to, to, to, to wybijało, że wow, że, że to jest w ogóle jakiś wielki powrót i, no i, no i, no i tak jak tu wrócę, nie wiem, powiedzmy do tego małomiasteczkowego podsiadu, bo czemu nie.

No to jest tak, to się na pewno zmienia i pewnie w przypadku The Cure to jeszcze może działać, bo to jest w dużej mierze, The Cure ma odbiorców, dla których ta płyta jest istotnym artefaktem.

A też te płyty The Cure, może nie wszystkie, ale ta na pewno, to są jednak jakieś zamknięte całości, to są jakieś utwory, dzieła, które opowiadają jakąś historię, które mają jakąś klamrę bardzo wyraźną, bo ta płyta ma taką klamrę.

W przypadku The Cure to wiadomo, że te płyty się ukazują na winylu takim, siakim i owakim.

Więc będzie być może tak, że będziemy słuchali jakiegoś bardzo ciekawego artysty, który będzie brzmiał jak The Cure i nie sprawdzimy kto to jest, a okaże się, że tego kogoś po prostu nie ma.

I być może, chciałbym wierzyć, że rzeczywiście, może to jest kwestia zmiany medium, ale że będzie wciąż potrzeba taka, aby pojawił się ktoś, aby pojawił się jakiś pośrednik, który będzie potrafił coś dopowiedzieć, coś wskazać, ale właśnie nie tylko w takim wymiarze, który może doskonale zastąpić algorytm, w sensie, jeżeli lubisz The Cure, to polubisz również ten, ten i ten zespół.

Wydaje mi się, że zwłaszcza, że też przy takich dużych właśnie wydarzeniach, jakim była premiera nowej płyty The Cure.

Wydaje mi się, że to jest, mam nadzieję, że to jest jakiś taki odruch bardzo ludzki, jakiś społeczny, który z nami zostanie, bo nawet w przypadku muzyki takiej, do takiego osobistego przetrawiania, jakim jest często po wielokroć muzyka The Cure,

W sensie odsłuchanie utworu z, nie wiem, płyty The Cure i odsłuchanie utworu z płyty, tutaj wstawmy jakiegoś artysty, którego państwo nie lubią.

Wróćmy do płyty Cure'ów.

W ogóle bardzo państwu polecam, jest w ogóle jakiś absolutnie niesamowity wywiad z liderem The Cure na YouTubie opublikowany.

Było kolejne takie wydarzenie przy okazji tej premiery, czy chwilę przed premierą zostało opublikowane na stronie chyba właśnie na profilu The Cure.

Polecamy bardzo ostatnią płytę zespołu The Cure.