Mentionsy

No i przechodzimy do tego, co Stany Zjednoczone, a właściwie administracja Donalda Trumpa, wyczynia tym razem nie w polityce wewnętrznej, a międzynarodowej.

Bo w tym tygodniu, proszę Państwa, nie opowiadamy Państwu o tym, co nadal dzieje się w Minesocie, o kolejnej śmierci z rąk agentów ICE, tym razem Aleksa Pritiego, o tym, że Donald Trump z jednej strony odwołuje z Minesoty swojego wysłannika, głównodowodzącego tam Gregorego Bovino,

Podobno w niełasce jest też Kristi Noem, ale ta niełaska chyba trwała kilkanaście godzin i już Trump zapowiedział, że żadnego stanowiska nie straci i tak dalej.

Oczywiście teraz mówi tak, za chwilkę może powiedzieć coś innego, ale póki co cały ten odwrót, wycofanie się Trumpa z Minneapolis polegał tylko na tym, że wycofano Grega Bovino.

Tak, za Karolem Nawrockim w Rzeszowie mówiła, jeżeli wybierzecie lidera, który będzie współpracował z Donaldem Trumpem, zyskacie potężnego sojusznika, który zapewni wam to, że będziecie mogli walczyć.

No ale międzynarodowe konsekwencje polityki Donalda Trumpa nie ograniczają się oczywiście do olimpiady we Włoszech.

Tymczasem tak nie jest, bo nawet jeśli do władzy wrócą demokraci, to oni po pierwsze, o tym też mówiliśmy, wcale niekoniecznie pierwsze, co zrobią, to odbudowywanie relacji transatlantyckich do takiej samej formy, w jakiej one funkcjonowały wcześniej, a jeśli wygra polityk partii republikańskiej, no to bardzo prawdopodobne, że ta polityka będzie wyglądała dokładnie tak samo, jak za Donalda Trumpa, albo nawet

Vance'a Donald Trump jest w ogóle politykiem porozumienia Sojuszu Transatlantyckiego.

Tak, bo Trump, można powiedzieć, kieruje się logiką jakiejś transakcji.

Mechanizmy właściwe, które służyły obu stronom, a teraz Trump niszczy to, co było dobre.

Otóż prezydent Trump od dawna powtarza, że Stany Zjednoczone były wykorzystywane, bo były wobec innych państw, także państw sojuszniczych, zbyt pobłażliwe.

No ale i to nie jest, i to nie działa, bo Trump te powiązania gospodarcze, o czym wspominaliśmy, wykorzystuje, żeby wywierać nacisk na państwa europejskie, a czy państwa zachodnie szerzej i domaga się coraz więcej, w tym stawia żądania naruszające suwerenność tych państw, na przykład żądając na własność Grenlandii.

To podkreślamy, że Donald Trump żądał jeszcze do niedawna, w tej chwili trochę się z tego wycofał, Grenlandii.

Tytuł ich to jest, jak Trump czyni Chiny znowu wielkimi.

Ostatnio państwo zapewne słyszeli o tym, jak Donald Trump w wywiadzie powiedział, że sojuszniczy z NATO właściwie nic nie dali Amerykanom w czasie wojny w Afganistanie, bo się trzymali gdzieś tam z tyłu i na nic nie byli potrzebni w tych wojnach na Bliskim Wschodzie toczonych przez Stany Zjednoczone.

No bo, jak Państwo też wiecie, Donald Trump zakończył Davos inauguracją 22 stycznia Rady Pokoju.

Administracji, przede wszystkim Donalda Trumpa, dlatego że Rada Pokoju nie jest dziełem administracji tak naprawdę, tylko dziełem Donalda Trumpa.

Trump został prezydentem świata, przewodniczącym świata.

No i przewodniczący, czyli Trump, ma pełne prawo zmieniania karty, zapraszania członków, wycofywania zaproszeń, usuwania i tak dalej, i tak dalej.

Przypominamy, że pytany przez New York Times, co mogłoby ograniczać jego działania na arenie międzynarodowej, Trump powiedział, że nie potrzebuje żadnych praw, nie potrzebuje prawa międzynarodowego, powiedział, wystarczy moja własna moralność.

Trump reprezentuje nie tyle powrót do myślenia takiego XIX-wiecznego, o którym mówiliśmy, czyli ta dyplomacja kanonierkowa, wielkie potęgi kolonialne i tak koncert mocarstw, ale do wieku XVI, to znaczy to jest taka właśnie, no, neorojalizm.

Polityka zagraniczna jest narzędziem, które służy przepływaniu statusu i pieniędzy do monarchy, w tym przypadku Trumpa, i jego dynastii z dworem, czyli takimi możnymi

No to mam wrażenie, że instyktownie jakoś ludzie czują, że coś tutaj jest na rzeczy, to znaczy widzą zasadniczą zmianę w tym, jak wyglądają stosunki międzynarodowe, że Trump odgrywa rolę monarchy, wszystko jest złote, wszystko jest właśnie królewskie i tak dalej, i tak dalej.

Ale i stąd na przykład te żarty o tym, że Trump pozyska Grenlandię wydając najmłodszego swojego syna barona za duńską księżniczkę i ona wniesie Grenlandię jako posag.

No ale sam Trump wzmacnia to przekonanie, kiedy pozuje w takich grafikach wypuszczanych przez Biały Dom z koroną.