Mentionsy

Mieszkańcy wsi protestowali przeciwko takiej nieograniczonej władzy wielkich miast, a zwłaszcza stołecznej Addis Abeby, a przede wszystkim umarł poprzednik Abija Ahmeda, Melez Zenawi, były komendant partyzancki.

No i wybrano właśnie Abija Ahmeda.

Tata Abija Ahmeda wywodzi się z Oromów.

A mama Abija Ahmeda wywodziła się z Amcharów, a Amcharowie uważają się za takich najprawdziwszych z prawdziwych Etiopczyków.

Tata był muzułmaninem, mama była chrześcijanką, po ślubie przeszła na islam, ale swojego syna Abija Ahmeda wychowała w takim kulcie etiopskości, amcharskości i chrześcijaństwa.

Oni będą sobie siedzieć wygodnie i rządzić z tego tylnego siedzenia, manipulując Abijem Ahmedem, nie ponosząc żadnej odpowiedzialności, a zbierając tylko i wyłącznie owoce, same korzyści z rządów Abija Ahmeda.

Z której wywodzili się ci wszyscy starzy przywódcy, którzy Abija Ahmeda wynieśli na tron, a potem nie mogli się pogodzić, że on próbuje ich od koryta odepchnąć.

W prowincjach dalej trwają bunty, natomiast te etiopskie intrygi dworskie uprawiane przez Abija Ahmeda sprawiają, że rebelianci toczą samodzielne wojny i nie są w stanie skrzyknąć się w jakiś jeden zgodny front odmowy, który by wystąpił przeciwko Abijowi.

Amcharowie ruszyli na Tygraj tak ochoczo, że dopuścili się tam więcej zbrodni wojennych niż armia rządowa Abija Ahmeda i sąsiedni Erytrejczycy.

Ta wojna w Tygraju nie zakończyła się wielkim zwycięstwem Abija Ahmeda, raczej porażką, by powiedziała armia rządowa.

Też tak nie do końca, bo ci Tigrajczycy podzielili się między sobą i to jest też właśnie mistrzostwo intryganckie Abija Ahmeda.

Dziś ruch tigrajski jest rozbity, więc to jest sukces Abija Ahmeda.

może okazać się zbyt kosztowna i dla Abija Ahmeda, i dla samej Erytrei, bo gdyby Erytra straciła port Wasabie, no to mogłoby to oznaczać upadek dyktatora, który panuje od pierwszych dni istnienia erytrejskiego państwa.