Mentionsy

Każdy świadomy siebie dorosły człowiek, który chce odpowiedzialnie przeżywać siebie seksualnie, powinien wiedzieć czym ta seksualność jest, a nie szukać jej definicji w katechizmie kościoła katolickiego, bo tam ona jest zawężona.

W dzisiejszym odcinku wideo-podkastu Tygodnika Powszechnego będziemy rozmawiać o sumieniu i jego sporach z nauczaniem Kościoła, a rozmawiał będę z psychologiem, psychoterapeutą, dyrektorem Instytutu Psychologii Uniwersytetu Ignacjanum w Krakowie,

Nauczanie Kościoła jest takie, że

Natomiast nie, tak zacząłem się od niedawno przyglądać nauczaniu Kościoła,

Każdy świadomy siebie dorosły człowiek, który chce odpowiedzialnie przeżywać siebie seksualnie, powinien wiedzieć czym ta seksualność jest, a nie szukać jej definicji w katechizmie kościoła katolickiego, bo tam ona jest zawębrzona.

Albo sumienie nigdy nie może być w błędzie, jeśli słucha Kościoła, więc Kościół jest ważniejszy od sumienia.

Od XIII wieku, od czasów Tomasza Zaklinu, mamy doktrynę o tzw. niepokonalnie błędnym sumieniu, które dalej zobowiązuje człowieka do tego, żeby się nim kierował, nawet jeśli z perspektywy Kościoła jest w błędzie.

Więc w sytuacji, w której... Mówię, to jest nauka Kościoła.

W nauce kościoła katolickiego sumienie jest funkcją rozumu praktycznego, który od jednej strony ma mieć wiedzę na temat uniwersalnych norm dotyczących dobra i zła, czyli umieć rozróżniać co jest dobro i zło,

Ksiądz go błogosławi, jest świadkiem kościoła, sakramentu udzielają sobie sami małżonkowie.

To właśnie, żeby obie rozeznały, jaka jest ich najlepsza droga do tego, żeby, biorąc pod uwagę sytuację życiową, jaką mają, ograniczenia, jakich doświadczają, naukę Kościoła, jaką znają, być blisko siebie, nie oddalając się od Boga.

Dobrze, ty wiesz co wolno albo nie wolno zdaniem Kościoła.

Tylko, że jak się weźmie, no już kiedyś Benedykt XVI przypomniał, nie pamiętam przy jakiej okazji, ja chyba mówił to do jakichś biskupów, no że magisterium Kościoła, jeśli ma mieć sens, to musi założyć sumienie jako pierwszą moralną instancję.

Magisterium Kościoła poucza wiernych także o szczegółowych i treściowo określonych nakazach i żąda od nich, by uważali je w sumieniu za moralnie obowiązujące.

Co jest moim zdaniem mocnym wypaczeniem seksualności, dlatego że coś jest problematycznego w tym, że coś jest przyjemne, tylko przyjemność sama w sobie nie może być celem seksualności w nauczaniu Kościoła.

Tego nie można rozumieć jako tresurę sumienia, bo wtedy nauka Kościoła przeczy samej sobie.

Jeśli ja miałbym 71 lat i miał dylemat tego Pana, to ja bym uważał, że coś istotnego w swoim życiu przegapiłem, to znaczy zostawiłem swoją odpowiedzialność za swoje życie w cudze ręce, niech to będą ręce Kościoła,

Nie, ale to jest etykieta z punktu widzenia nie człowieka, tylko Kościoła.

Tak i to nazywa ignorancją niepokonaną sytuację, w której człowiek zna naukę Kościoła, a mimo tego... Bo to nie chodzi o wiedzę, tylko chodzi o...

Więc jeśli ona tego nie widzi, no to z punktu widzenia Kościoła jest to właśnie niepokonalna ignorancja, bo nie jest to, że ona na tym nie reflektuje, nie jest to, że jej to jest obojętne, tylko że ona tego nie widzi.

Które według nauczania Kościoła w nas przy stworzeniu... Bóg tak nas właśnie stworzył, człowieka tak stworzył, z tym rozróżnianiem.

Jednak drogę trochę inną niż pójście w taki konflikt z nauczaniem Kościoła, bo dla wielu osób bardzo takich związanych, zaangażowanych w życie wspólnoty kościelnej konflikt lojalności między na przykład, nie wiem,

Ja nie potrzebuję tego Kościoła.

To znaczy jeśli ze wszystkim innym, co dotyczy nauki Kościoła, nie mają problemu, mają problem nawet nie z całą etyką seksualną Kościoła,

Z perspektywy Kościoła ja mogę być w niepoklonalnej ignorancji, tak sobie to Kościół mnie akceptuje w ten sposób, ale z mojej perspektywy to Kościół błądzi.