Mentionsy
30. HERBICH // PARYS // Józef Maria Bocheński OP: logika i filozofia
Dlaczego Józef Maria Bocheński odrzucał dorobek filozofii nowożytnej? Jak postrzegał filozofię analityczną? Jak rozumiał znaczenie pytania o sens życia? Czemu tak dużo uwagi poświęcił studiom sowietologicznym? Na te pytania dr Tomasz Herbich i dr Jan Parys szukają odpowiedzi w podcaście „Filozofować po polsku”.
W cyklu podcastów „Filozofować po polsku” dr Tomasz Herbich wspólnie z zaproszonymi gośćmi będzie przyglądał się wybranym wątkom oraz postaciom tworzącym polską tradycję filozoficzną. Celem podcastu jest nie tylko udzielenie odpowiedzi na pytanie, co oryginalnego wniosła do historii myśli filozoficznej polska filozofia, lecz przede wszystkim zwrócenie uwagi na to, w jaki sposób myśliciele polscy reagowali na wyzwania dziejowe, kulturowe i cywilizacyjne, przed którymi stali oni oraz ich ojczyzna.
Tomasz Herbich wraz z zaproszonymi gośćmi porozmawia o poglądach filozoficznych autorów z różnych epok rozwoju naszej kultury umysłowej. Pojawią się wśród tych filozofów między innymi Stanisław Orzechowski, Piotr Skarga, Jan Śniadecki, Stanisław Staszic, Maurycy Mochnacki, August Cieszkowski, Stanisław Brzozowski, Edward Abramowski, Kazimierz Twardowski, Jan Łukasiewicz, Roman Ingarden, Józef Tischner, Karol Wojtyła, Leszek Kołakowski, Andrzej Walicki i wielu innych.
Obserwuj nas na: YouTube, Spotify i na wielu innych platformach.
Podobają Ci się podcasty Teologii Politycznej?
Serdecznie zachęcamy do wsparcia naszych nagrań.
Rozdziały (14)
Tomasz Herbich przedstawia charakterystykę filozofii Józefa Marii Bocheńskiego, podkreślając jego stanowiska dotyczące analizy, racjonalizmu, platonizmu, kosmocentryzmu, arystotelizmu i tomizmu.
Jan Paris opowiada o druku autoreferatu Bocheńskiego w Bibliotece Klasyków Filozofii, podkreślając jego znaczenie dla filozofii analitycznej.
Paris opisuje filozofię analityczną, jej metody i stanowisko Bocheńskiego w tej orientacji filozoficznej.
Paris omawia szkolne związki Bocheńskiego z innymi filozofami analitycznymi, takimi jak Łukasiewicz, Salamucha i Drewnowski.
Paris szczegółowo opisuje cztery metody analityczne, które Bocheński rozpoznawał w tej filozofii, w tym analizę, język, logiki i obiektywizm.
Paris omawia rolę filozofii polskiej, szczególnie Bocheńskiego, w rozwoju filozofii analitycznej, a także jego negatywną ocenę filozofii nowożytnej i oświeceniowej.
Paris analizuje logikę formalną i filozofię Bocheńskiego, jego negatywną ocenę filozofii nowożytnej i krytyczne spojrzenie na Hegla.
Paris podsumowuje krytykę filozofii nowożytnej przez Bocheńskiego, podkreślając jego negatywne oceny i docenianie Hegla jako filozofa rozwojowego.
Rozmowa skupia się na pracach Bocheńskiego, takich jak 100 Zabobonów, gdzie krytykuje zabobony w filozofii nowożytnej, w tym humanizm, a także krytykę marksizmu i leninizmu.
Bocheński zajmował się sowietologią, krytykując marksizm i leninizm, a także reflektował nad rolą filozofii w krytyce ideologii społecznej.
Rozmowa skupia się na logice religii Bocheńskiego, jego krytyce filozofii nowożytnej i analizie Sumy Teologicznej św. Tomasza.
Autor podkreśla, że Bocheński jest ciągle obecny w rozważaniach filozoficznych, ale podkreśla, że jest sporo do zrobienia w zakresie jego badań.
Rozmowa skupia się na braku filozoficznej refleksji w społeczeństwie i potrzebie wprowadzenia dzieł filozoficznych do szkolnej kultury.
Rozmowa z Janem Parysem, uczniem Bocheńskiego, kończy się podziękowaniami i zachętą do śledzenia kolejnych odcinków podcastu.
Szukaj w treści odcinka
Słuchają Państwo podcastu Filozofować po polsku, który tym razem poświęcamy jednemu z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej filozofii drugiej połowy XX wieku, ojcu Józefowi Marii Bocheńskiemu, bardzo ważnemu przedstawicielowi naszej filozofii analitycznej, a także naszej logiki, o którym porozmawiam z doktorem Janem Parysem, uczniem Józefa Marii Bocheńskiego, także wydawcą jego pism zebranych w Bibliotece Klasyków Filozofii
I chciałbym, żebyśmy zastanowili się nad tym, jaki obraz filozofii Bocheńskiego z tego autoreferatu, który został przedrukowany,
W przypadku samego Bocheńskiego jego poglądy też ewoluowały, więc nie jest łatwo go tak charakteryzować w sposób jednoznaczny, ponieważ przed wojną był bardziej tomistą, po wojnie pod koniec życia był i analitykiem i to takim
Tak czy inaczej, chciałbym, żebyśmy zastanowili się nad tym, jak samą tę filozofię analityczną, która jest szerszym obozem, w ramach którego takie stanowisko jak na przykład stanowisko Bocheńskiego może być reprezentowane.
No właśnie, jaki obraz filozofii analitycznej się z tych rozważań Bocheńskiego wyłania?
Przy czym dla Bocheńskiego fenomenologowie są i byli, są częścią filozofii analitycznej, jak mówił młodsi bracia, czyli tak jakby nie kwestionował ich podejścia, a akceptował, zresztą uważał Romana Ingardena za największego polskiego filozofa w dziejach naszego kraju.
No właśnie i filozofia analityczna ma, zdaniem Bocheńskiego, fundamentalny sposób odcinać się od tego co filozofia ją bezpośrednio
No i tutaj z tym także związana jest ta znana teza Bocheńskiego o nawrocie w filozofii.
z jednej strony pytanie o to, z czego wynikał aż tak silnie negatywny stosunek Bocheńskiego do filozofii nowożytnej, no a z drugiej strony, no właśnie, czy da się nawiązać tę zerwaną nic jego zdaniem między z jednej strony filozofią średniowieczną, a z drugiej strony współczesną filozofią analityczną, która inspiruje się osiągnięciami nowej, pofregowskiej logiki.
A dla Bocheńskiego nie ma filozofii bez metafizyki, która się zajmuje obiektami niedostępnymi zmysłowo.
Hegel dla Bocheńskiego to filozof, który stworzył wspaniały system metafizyki.
Teraz chciałbym, żebyśmy przyjrzeli się kilku zagadnieniom szczegółowym, takim, które są często z nazwiskiem ojca Bocheńskiego kojarzone.
Nie tylko oczywiście tych modnych także współcześnie już w momencie, gdy Bocheński dopisze koncepcji, które mają właśnie być takimi zabobonami w jakiś sposób, czy związane mają być z zabobonami jakoś krytykowanymi przez Bocheńskiego.
Przykładem zresztą przez Bocheńskiego wprost uznawanym za najbardziej rozpowszechniony współcześnie w jego czasach zabobon jest humanizm.
Dla Bocheńskiego zabobon to jest stwierdzenie fałszywe albo częściowo fałszywe.
No właśnie i co jakby zwracało uwagę Bocheńskiego w marksizmie, leninizmie?
Otóż, no mnie się udało opublikować te prace sowietologiczne Bocheńskiego w takim tomie Lewica Religia Sowietologia i wiem, że to, to była, można powiedzieć, tam jest taka esencja tych poglądów, wszystkie najważniejsze.
Rozprawy sowietologiczne Bocheńskiego są opublikowane.
Chciałbym podkreślić jedno, że dla Bocheńskiego te studia nad myślą sowiecką to nie była praca polityczna, to była praca naukowa i ci jego współpracownicy to są wybitni naukowcy w różnych dziedzinach filozofii.
Ale generalnie trzeba pamiętać, że dla Bocheńskiego każda próba budowy świata idealnego na Ziemi, budowa raju na Ziemi kończy się wielką zbrodnią, bo wtedy jego zdaniem człowiek staje się narzędziem do budowy tego idealnego ustroju.
Zdaniem Bocheńskiego świat zachodni wygrał rywalizację z komunizmem wtedy, kiedy przeciwstawił świat wolności i poszanowania praw człowieka, światu zniewolenia i pogardy dla wolności każdego z nas.
Więc tak jak moi koledzy publikowali Skrutona, tak samo ja starałem się akurat czy publikowali dzieła ekonomiczne Hajka, no to ja starałem się w sprawach filozofii publikować tutaj dzieła Bocheńskiego.
Tak, i tutaj widzimy na tym przykładzie oczywiście Bocheńskiego jako filozofa, który interesuje się zagadnieniami mającymi dużą doniosłość praktyczną, ale zarazem ciągle jest oczywiście filozofem, a nie praktykiem politycznym.
To znaczy jedno pytanie dotyczy obrazu tego zagadnienia, czyli zagadnienia sensu życia, który wyłania się z tego tekstu, a drugie pytanie dotyczy tego, czy na przykładzie tych rozważań Bocheńskiego, choć to oczywiście jest jeden z wielu przykładów, które dałoby się wskazać, moglibyśmy w ogóle odpowiedzieć na pytanie, jak ma się realizować ta terapeutyczna funkcja filozofii współcześnie, którą
Bocheńskiego przeradza się także w coś, co może nas, jednostki doświadczające braku sensu życia, uleczyć z tego doświadczenia braku sensu życia, gdy zdamy sobie sprawę z tego, że w pojęcie sensu życia nie należy wpisywać tych wielkich, ideologicznych ram, w których miałoby się dokonywać nasze życie.
No, unikać kłopotów przede wszystkim, żeby przetrwać, jak układać życie z innymi ludźmi, jak się odnajdywać w świecie, który nas otacza, w świecie społecznym, ale myślę, że to są oczywiście eseje Bocheńskiego o sensie życia, czy jest to o zabobonów, czy o patriotyzmie, dużo bardziej popularne niż rozprawy filozoficzne, bo przecież
Mimo, że położyłem dużo wysiłku jako współautor, żeby tam spopularyzować poglądy Bocheńskiego filozoficzne, to wiem, że to nie jest książka łatwa w czytaniu i właściwie trzeba mieć wiedzę większą niż ze szkoły średniej.
Na końcu ostatnie pytanie, które chciałem zadać, odnosi się do poglądów Bocheńskiego z zakresu filozofii, religii.
No właśnie, jak zatem powinniśmy współcześnie według Bocheńskiego uprawiać refleksję nad Bogiem i nad wiarą?
Logika religii to jest książka wyjątkowa w dorobku Bocheńskiego, bo to są nie tylko pewne odkrycia naukowe.
Według Bocheńskiego bada strukturę świata, a nie tylko stosunki między zdaniami.
Natomiast głównym dziełem życia Bocheńskiego jest logiczna analiza Sumy Teologicznej św.
Teologię można zdaniem Bocheńskiego uprawiać tak jak rozwijamy systemy aksjomatyczne, mamy możliwość zastosowania myślenia dedukcyjnego w odniesieniu do teologii.
Przykład maturzystów uczących się od Bocheńskiego przed maturą.
I w konfrontowaniu z tym, o czym Pan teraz powiedział na końcu, może to jakoś bardzo będzie dla nas instruktywne, gdy odkryjemy, że faktycznie jest tak, że teksty Bocheńskiego funkcjonują na pewnym poziomie.
Stoza Bobonów, sens życia czy jego poglądy na temat historii i filozofii, one w jakiś sposób są obecne i to jest bardzo istotne, że mówimy o autorze, który stale jest obecny w naszych rozważaniach, no ale z drugiej strony jest chyba sporo do zrobienia właśnie, jeżeli chodzi o podniesienie z jednej strony tych historycznych badań nad spuścizną ojca Bocheńskiego, no a z drugiej strony przede wszystkim ich wdrożenie, znaczy ich prowadzenie dalej, no bo to jest nawet ważniejsze, jeszcze na ten wyższy poziom, czyli poziom jego studiów naukowych poświęconych choćby logice formalnej czy
Rozmawiałem dzisiaj z doktorem Janem Parysem, uczniem ojca Bocheńskiego, wydawcą jego pism i także popularyzatorem, chyba mogę tak powiedzieć, jego nauk i jego przede wszystkim dorobku filozoficznego.
Ostatnie odcinki
-
48. HERBICH // DOBRZAŃSKI // MOLINA // Jakub Kl...
22.04.2026 18:00
-
47. HERBICH // WARDZIŃSKI // Feliks Koneczny: w...
15.04.2026 18:00
-
46. HERBICH // SZERSZEŃ // Juliusz Słowacki: Du...
08.04.2026 18:55
-
45. HERBICH // KATKOWSKI // Jadwiga Staniszkis:...
01.04.2026 18:00
-
Nowoczesny duch bez nowoczesnego państwa // Nog...
30.03.2026 10:17
-
21. STRACHOWSKI // KOSSOWSKA // Jak wyglądała n...
25.03.2026 19:00
-
20. STRACHOWSKI // KOSSOWSKA // Jak wyglądała n...
18.03.2026 19:00
-
44. HERBICH // ANDRULONIS // Maria Ossowska: na...
11.03.2026 19:00
-
19. STRACHOWSKI // BOBROWSKA // Mela Muter najw...
04.03.2026 19:00
-
18. STRACHOWSKI // JASINA // Czy kino pomaga zr...
25.02.2026 19:00