Mentionsy
11. STRACHOWSKI // KOSSOWSKA // Grupa Pięciu. Zapomniani giganci?
Serdecznie zachęcamy do wsparcia naszych nagrań: https://teologiapolityczna.pl/podcasty2025Nawet przy pobieżnym oglądzie uderza przecież to, że posługiwali się różnymi językami twórczymi. Czy pochodzenie i tożsamość wpływała na ich dzieła? Wszak Gottlieb był galicyjskim Żydem, Hofmann pochodził z terenów dzisiejszych Czech. Z kolei, Jakimowicz, Wojtkiewicz i Rembowski urodzili się w Warszawie lub jej okolicach. A może wszyscy oni przynależeli do „republiki artystów” lub – zważywszy na kontekst czasów – do „artystycznej międzynarodówki”, gdzie takie podziały miały mniejsze znaczenie? I wreszcie, dlaczego obrali sobie za patrona Norwida? Trudno o mniej oczywisty wybór – autor Promethidiona mógłby nie rozpoznać śladów własnej myśli w „groteskowo-melancholijnych bajkach” Wojtkiewicza czy niepokojącej, „zgęstniałej ciszy” Jakimowicza. Czy była to jedynie gra skojarzeń, luźne odwołanie do modnego wówczas poety, czy też chodziło o coś więcej? Na te i wiele innych pytań odpowiadała w najnowszym odcinku podcastu Bez strachu prof. Irena Kossowska z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
________________________________________________Różnorodność naszych słuchowisk nie byłaby możliwa bez Waszej pomocy. Właśnie dlatego przypominamy o trwającej zbiórce na realizację podcastów w nowej, odświeżonej odsłonie. Dziękujemy, że jesteście z nami!
Szukaj w treści odcinka
Oni mieli pod ręką znakomite wzorce, bo to była sztuka Stanisława Wyspiańskiego i to była sztuka Jacka Malczewskiego.
I tutaj też widzimy tą zbieżność istotną z tym wielkim polifonicznym talentem Stanisława Wyspiańskiego, więc tym bardziej jak gdyby Norwid tu bardzo pasował.
To wychodzi w dramatach Wyspiańskiego, że to Chrystus stający na barykadach jest też pewnym zagrożeniem.
Tego okresu, czyli z jednej strony Wyspiańskiego, którego śmierć zamyka poprzednią epokę i Witkacego, który już w dwudziestoleciu międzywojennym wyrasta na jedną z najważniejszych postaci polskiego życia artystycznego, co zostało po Grupie Pięciu.
No cóż, przyćmiona, no trudno to tak powiedzieć, szczególnie jeżeli chodzi o Wyspiańskiego, bo Wyspiański to postać monumentalna i jego talent był tak polifoniczny, że w ogóle nawet z dzisiejszej perspektywy trudny do ogarnięcia umysłem, prawda, że można być znakomitym, perfekcyjnym, odkrywczym, kreatywnym w tylu różnych dziedzinach.
Dukt konturów Wyspiańskiego, ale właśnie pozbawiony to jest jakiejś takiej nerwowości, drapieżności, która bywa, czy takich porwanych konturów, co występuje u Wyspiańskiego i co jest w zasadzie taką jego sygnaturą, prawda?
Ostatnie odcinki
-
47. HERBICH // WARDZIŃSKI // Feliks Koneczny: w...
15.04.2026 18:00
-
46. HERBICH // SZERSZEŃ // Juliusz Słowacki: Du...
08.04.2026 18:55
-
45. HERBICH // KATKOWSKI // Jadwiga Staniszkis:...
01.04.2026 18:00
-
Nowoczesny duch bez nowoczesnego państwa // Nog...
30.03.2026 10:17
-
21. STRACHOWSKI // KOSSOWSKA // Jak wyglądała n...
25.03.2026 19:00
-
20. STRACHOWSKI // KOSSOWSKA // Jak wyglądała n...
18.03.2026 19:00
-
44. HERBICH // ANDRULONIS // Maria Ossowska: na...
11.03.2026 19:00
-
19. STRACHOWSKI // BOBROWSKA // Mela Muter najw...
04.03.2026 19:00
-
18. STRACHOWSKI // JASINA // Czy kino pomaga zr...
25.02.2026 19:00
-
18. STRACHOWSKI // RYPSON // Polacy muszą zaczą...
18.02.2026 19:00