Mentionsy

Czyli żeśmy wieszaliśmy flagi polskie, jak były święta jakieś państwowe.

Żeśmy mieli odebrać broń gdzieś, to było za Warką.

Do Warki żeśmy dojechali, a to ileś kilometrów tych przez las tam trzeba było iść do tego.

No i później doszliśmy do tego punktu, tam żeśmy z tym łucznikiem się spotkali.

No i żeśmy na tą furmankę to wszystko załadowali i żeśmy też tak wieczorem, późno wieczorem, żeśmy wyjechali.

Tak dobrze był już dzień, jak żeśmy do Zalesia, tam do domu Zośki, tam mieliśmy tą broń oddać.

No i tam żeśmy odnaleźli.

No i później żeśmy przyszli, już żeśmy pojechali do lasu, już w 1944 roku już do lasu żeśmy pojechali.

Żeśmy tylko wiedzieli, bo ten wasz, który miał prowadzić i dowodzić, on jeden wiedział tylko, gdzie mamy to zawieść.

Jak żeśmy wyjechali z Dantyszka, Raszyńska jakoś żeśmy przyjechali, ja patrzę, dojeżdżamy do placu Zawiszy i tego, który prowadzi, nie ma.

A żeśmy jechaliśmy w ten sposób, że wóz...

No jak żeśmy doszli do Placu Zawiszy, go nie ma.

Ale żeśmy wiedzieli, że na wolę to idziemy.

No i żeśmy strasznie w korek, żeśmy weszli na Placu Karcelego.

Więc to też żeśmy byli, ale nic, płaszczyk trzeba było odpiąć, jakoś się przygotować, miejsce znaleźć, zaraz będzie.

No i kawałek żeśmy wywieźli.

Że ci wiedzą, że żeśmy wyjechali, to nas nie zostawią.

Razem był natarcie na szkołę tej mszy spokojnej, żeśmy zdobyli te koszary.

Idliśmy na świętasz żydowski, a żeśmy dochodzili do Sołtyka.

Dopiero dołączył, jak żeśmy byli na przyczółku, właśnie nie na przyczółku, tylko na Czerniakowie.

A kiedy był ranny, był Pan może... No tak, później żeśmy...

Któregoś dnia nas ściągnęli ze wszystkich stanowisk i żeśmy zrobili natarcie właśnie nad Wisłę i utworzyliśmy przyczółek.

No i jak żeśmy tam podchodzili na cmentarzu żydowskim i tam jeszcze Niemcy byli przed murem, to najpierw granatami wyskoczył tych Niemców, wykurzył wszystkich, to tak uciekali sami i tak dalej, że on pierwszy się wyrwał i wiedział, zorientował się, że jak się tam rzuci granatów, to właśnie będą musieli uciekać.

No żeśmy się chowali pod ten, bo zawsze ten ogień był dosyć silny i jeszcze w trakcie, w trakcie trwania tego ognia szło natarcie niemieckie.

No i żeśmy zajęli, zatrzymali nas, jak żeśmy doszli do Wilanowskiej.