Mentionsy

W Izraelu na przykład po wojnie się nie opowiadało historii holokaustowych i ci ocaleńcy właściwie się ukrywali.

Ale zmienił się stosunek, jakby oficjalny stosunek do Holokaustu, bo oficjalny stosunek przedtem był taki, że to by szli jak barany na rzeź.

Ten zielony sweterek zresztą jest w Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie i jakby ta jej historia się stała znaną historią.

No ale generalnie rzecz biorąc ja myślę, no i to nie mówię tylko o Żydach, bo wiesz moja mama miała doświadczenie polskiej młodziutkiej łączniczki AK, Powstania Warszawskiego, no również Holokaustu, ponieważ ona była jakby zaangażowana w pomaganie Żydom i robiła to aktywnie ze swoimi dwoma przyjaciółkami.

Zresztą już mówiłam wielokrotnie, więc to może, wiesz, banalne się zrobiło, że coś takiego, że była szczepionka Holokaustu i wiesz, w ogóle jakby tego doświadczenia Holokaustu w takim skrócie pewnym.

Ja miałem takie poczucie po irpieniu i buczy, że Holokaust już przestał być punktem odniesienia, że mamy nowy.

W trakcie wojny w Gazie i no skończyła się historia Holokaustu, prawda?

Skończyła się moda chyba też na opowiadanie historii holokaustowych, bo był taki moment, kiedy już powstawały te wszystkie ważne ośrodki holokaustowe, historyczne.

To znaczy właściwie takie zanegowanie w ogóle prawa do opowiadania o Holokauście, jakby unieważnienie Holokaustu przez bardzo dużą grupę opinii, rosnącą grupę opinii społecznej, publicznej.

Pojęcie przemysłu Holokaust wyparło w ogóle jakby samą istotę tego, co się wtedy zdarzyło.