Mentionsy

Irena W. urodziła się w 1953 roku w Gliwicach.

Irena W. mieszkała z trzema małoletnimi córkami, które pozostawały na jej utrzymaniu.

Kilka tygodni po wizycie u ciotki Edwarda, 5 września 1991 roku Irena W. nie poszła do pracy.

Irena W. do mieszkania Stanisławy E. dostała się przez otwarte drzwi, jednak po wejściu do tego mieszkania od wewnątrz zamknęła mieszkanie tak, aby żadna osoba z zewnątrz nie mogła się do niego dostać.

Wówczas Irena W. chwyciła obiema rękami za szyję Stanisławy E. Zaczęła dusić.

Gdy przestała się ruszać, Irena W. zawiązała jej węzeł na szyi.

Irena W. jest dobrą matką, lubianą przez otoczenie sympatyczną kobietą.

Udała się do miejscowości Orzesze w celu pożyczania pieniędzy od swojego znajomego o imieniu Mieczysław, który mieszkał ze swoją matką, 81-letnią Karoliną T. Nie znając dokładnego adresu zamieszkania znajomego Mieczysława oraz jego matki, Irena W. pukała do przypadkowych mieszkań.

Następnie Irena W. rozpoczęła penetrację mieszkania.

Po dokonaniu tego czynu zabronionego Irena W., podobnie jak w przypadku pierwszego zabójstwa, wróciła do czynności dnia codziennego, udała się do Gliwic, robiła zakupy, a następnie powróciła do domu.

W trakcie popełniania przestępstw i dokonaniu Irena W. zachowywała się bardzo spokojnie.

W przypadku pierwszego zabójstwa zauważyć należy, iż Irena W. nie odstąpiła od dokonania czynu, pomimo tego, iż do mieszkania dobijała się córka pokrzywdzonej.

W przypadku drugiego zabójstwa Irena W. korzystała z gościnności starszej kobiety.

W toku prowadzonego śledztwa przesłuchano wielu świadków i takim momentem decydującym i utwierdzającym policjantów w przekonaniu, że to Irena W. dokonała pierwszego zabójstwa było przesłuchanie sąsiada, który widział Irenę W. w Gliwicach podczas zabójstwa Stanisławy.

Bez wątpliwości wskazał, że kobietą, która była wówczas w mieszkaniu Stanisławy, była Irena W. Krąg podejrzeń wokół Ireny zaczyna się zacieśniać, ale ona sama niczego jeszcze nie podejrzewa.

Irena W. zostaje zatrzymana.

Ostatecznie Irena W. przyznała się, zeznając w zasadniczej części zgodnie z ustalonym stanem faktycznym.

Po przeprowadzeniu obserwacji biegli stwierdzili, iż Irena W. była w pełni poczytalna.

Irena W. była osobą niedostosowaną społecznie, jak i niedojrzałą emocjonalnie.

Wyrokiem z dnia 18 maja 1993 roku po przeprowadzeniu trzech rozpraw Irena W. została skazana na karę łączną 25 lat pozbawienia wolności.

Irena W. nie odstąpiła od dokonania tego przestępstwa, pomimo iż do drzwi mieszkania dobijała się w tym czasie córka pokrzywdzonej.

W przypadku drugiego z przestępstw należy zauważyć, iż Irena W. korzystała z gościnności starszej pani, z poczęstunku, rozmawiała na różne tematy,