Mentionsy

o wadze kwestii w ogóle Piłsudskiego i jego maja 1926.

Także musi się pojawić Piłsudski, musi się pojawić Dmowski, musi się pojawić Paderewski, musi się pojawić Korfanty i tak dalej, Witoc i tak dalej.

No a wreszcie jeszcze na trzecim poziomie mamy kształtowanie się centralnego ośrodka władzy i ustroju, to znaczy prace nad konstytucją, kolejne wybory, kolejne ciała przedstawicielskie, przekazywanie władzy przez Piłsudskiego i później znów jej uzyskiwanie i tak dalej.

Jednak w sumie z łatwością przychodziło Piłsudskiemu podporządkowywanie sobie albo uzyskiwanie podporządkowania poszczególnych innych podmiotów, innych tych rządów.

Inna sprawa, że oczywiście w Warszawie był Piłsudski, to był bardzo mocny argument, a Jacek Kręciłowo, on jest lepszy w XX wieku.

Pełna zgoda, ale zobacz, że jednak, kurczę bladę, co by nie mówić, to jest w ogóle dla mnie najbardziej fascynujące, że jednak Dmowski powiedział, że jednak Piłsudski rządzi, no to po prostu jest, wiecie, no bo uznał.

I to jest w ogóle niesamowita sprawa, tak mi się wydaje, z tej jednej perspektywy, ale wydaje mi się też, że z drugiej strony, to znaczy z tego, w jaki sposób Piłsudski potrafił skłonić te pozostałe podmioty do współpracy.

No właśnie, a to druga rzecz, z którą jeszcze jestem przy głosie, która wydaje mi się zawsze fascynująca, to jest to, jak Piłsudski bardzo się nie upierał przy tym, żeby mieć daleko idącą władzę na początku.

I to, o ile ta pierwsza rzecz być może wynika z jakiegoś mojego wizji tego, jak dochodziło do centralizacji władzy, ale ten drugi przykład, czyli tego Piłsudskiego, wynika już ze źródeł.

To znaczy z tego, że w konkretnych kolejnych źródłach Piłsudski zrzeka się swojej władzy.

I ten Piłsudski z tego okresu początkowego jest dla mnie naprawdę fascynującą postacią jako polityk, który nie chce mieć za dużej władzy.

Powiedziałeś trochę o tych dokumentach władzy Piłsudskiego.

albo o Dulembiance, więc jakby tych postaci, do których można, do których historii można się odwołać w kontekście odzyskania niepodległości kobiecych, czy o Zofii Maraczewskiej, jest sporo i na pewno warto oddać też ich perspektywie miejsce, jak uczymy o odzyskaniu niepodległości, nie tylko Piłsudskiemu, Paderewskiemu, Dmowskiemu, Witosowi i Korfantemu, nic z tym postacią nie ujmując.