Mentionsy

Olga Havlová z praskiego Žižkova jest bohaterką tego odcinka podcastu pod specjalnym nadzorem i ja zawsze strasznie się cieszę, kiedy uda się do podcastu takich bohaterów i takie bohaterki wprowadzić.

No ale po wielu, wielu latach ludzie będą wspominać, że nawet z najbliższego otoczenia, nie wiem, już w czasach prezydenckich właśnie Havla, kiedy Olga Havlová będzie pierwszą damą, czy wcześniej w czasach opozycyjnych, że oni mieli wrażenie, że Olga ich nie lubi albo nawet nienawidzi.

Pani Olga Havlová.

Właśnie w Teatrze na Zabradli też pracuje i Olga Havlová jest tą bileterką, ale ta bileterka wtedy robiła znacznie więcej aniżeli tylko sprzedawała bilety.

Pani Olga Havlová, Václav Havel, Václav Havel,

I wydaje mi się, że Olga Havlová i jej znajomi, bo ona też miała swoje grono, nie tylko takie, nazwijmy to, czysto...

Zarejestrowane, bo Olga Havlová wpadła na pomysł razem z znajomymi, że dlaczego by tego nie rejestrować na kamerę wideo i gdzieś tam udaje im się ją kupić i stwierdzają, że oni też mogą być filmowcami, więc tego materiału dokumentaliści myślę, że mają jeszcze całkiem sporo wokół tych wszystkich poczynań, chrupki.

Olga Havlová straci wszystkie włosy, stąd tutaj to przejście od czupryny do wyłysienia bardzo mocno schudnie, ale znów tu jest ta stateczność i wytrwałość i jakaś niezłomność, bo wtedy postanawia

Pani Olga Havlová.

Ona też, Olga Havlová, bo wiele się mówi o kochankach Václava Havela, ale Olga Havlová też poznała kogoś innego w latach 80. i bardzo mocno zbliżyła się, to nie jest żadna tajemnica,

Olga Havlová po prostu w praskim tramwaju.

To też jest kolejny z przykładów na to, że Olga Havlová była non stop otoczona ludźmi, którzy współpracowali z reżimem bardzo, bardzo mocno.

Wiadomo, wtedy więcej osób paliło, ale z tym paleniem było tak, że no po prostu były momenty, w których można to było robić, a były momenty, w których nie można tego było robić i bardzo często się zdarzało tak, że Olga Havlová po prostu była widziana gdzieś tam za kotarą, czy gdzieś tam z boku, no.

Olga Havlová po prostu chciała sobie chodzić na grzyby.

Olga Havlová płacząca na pewno w latach 90., płacząca po różnych toaletach sierocińców i domów starców widziana przez współpracowników.

Olga Havlová działa do samego końca, rozsyła listy do znajomych z zadaniami, z misjami.

A Olga Havlová mówi, że życzy sobie piosenki Pink Floyd jakiejś posłuchać.