Mentionsy

ale były to grupy polskie, były to jednostki polskojęzyczne, były to jednostki z polskimi sztandarami, jednostki, którymi jednocześnie dowodzili oficerowie francuscy i oficerowie polscy, wywodzący się z francuskiego ruchu oporu, przede wszystkim tego komunistycznego.

Przyjęło defiladę żołnierzy w amerykańskich mundurach, z amerykańskim oporządzeniem, ale pod polskim sztandarem.

I to był bój upamiętniony na grobie nieznanego żołnierza w Warszawie, bój polskich partyzantów w służbie francuskiego ruchu oporu.

I mamy właśnie taką polską komunizującą, bądź wprost komunistyczną partyzantkę, czy tajny ruch oporu w północno-wschodniej Francji, ale te polskie grupy emigracji zarobkowej, one tak naprawdę rozsiane są po całej Francji.

I to powoduje, że kiedy powstają francuski ruch oporu, kiedy powstają jednostki tzw.

To jest nawiązanie do XIX-wiecznego francuskiego ruchu oporu przeciwko pruskiej, a właściwie niemieckiej, pruskiej okupacji.

I na przykład mamy powołaną w roku 1942 taką organizację OPO, Organizacja Pomocy Ojczyźnie.

I to też był komitet zrzesający ruchy komunistyczne i socjalistyczne i on związany był z francuskim ruchem oporu właśnie o charakterze komunistycznym.

Można się nawet natknąć na liczby, chociaż wydaje się, że przesadzone, mówiące o pięćdziesięciu tysiącach Polaków zaangażowanych we francuski ruch oporu.

Właśnie na bazie OPO, ZMP Grunwald i ZKP im.

Francuska partyzantka w większej skali wystąpiła bojowo dopiero właśnie w roku 1944, aczkolwiek w roku 1944 przysparzając Niemcom bardzo dużo kłopotów.

Ten galimatia z francuskiego ruchu oporu, te potężne wpływy komunistów.

I ponad 100 tysięcy bojowników ruchu oporu zostało przyjętych do francuskich sił zbrojnych, teraz już regularnej armii.

Z początku chciano, żeby Polacy wstąpili do francuskiej Legii Cudzoziemskiej, ale nasi partyzanci z racji tego, że doszliśmy do poziomu formalnie batalionów polskich w ramach francuskiego ruchu oporu,

pod dowództwem francuskiego dowódcy batalionu, Thévenon Henryka, dysponującego jako swoimi zastępcami dowódcami polskich batalionów, Jeleń Benedykta, Gerhard Jana, Maślenkiewicz Bolesława, wywodzących się z polskich oddziałów ruchu oporu z francuskich maquis,

Historie walki Polaków w ramach francuskiego systemu ruchu oporu, a potem w ramach francuskich sił zbrojnych.