Mentionsy

W styczniu 1945 roku na Pacyfiku amerykańskie siły w postaci trzeciej floty admirała Halsea dokonały brawurowej operacji, w wyniku której ostatecznie załamał się japoński system zaopatrzenia wysp macierzystych, a przeciwko amerykańskiej flocie nie wypłynął już do walki praktycznie nikt.

Była wyprawa trzeciej floty admirała Halsea w styczniu 1945 roku na Morze Południowochińskie.

Po tej misji Halsea resztki japońskiej floty nawodnej dostały rozkaz odwrotu do Japonii, co mogło pływać i miało jeszcze wartość bojową, miało wycofać się na wyspy macierzyste.

Po tej misji Halsea de facto zaniechano konwojów zaopatrzeniowych na obszar holenderskich Indii Wschodnich, bo niewiele już z tej floty tankowców zostało i nie było żadnego bezpieczeństwa dla konwojów, które idąc nawet u wybrzeży Chin mogły być w każdej chwili zaatakowane przez wynurzające się znikąd zespoły uderzeniowe amerykańskich lotniskowców floty, na pokładzie których były setki samolotów uderzeniowych.

No i tutaj zadanie to zostaje grupa zadaniowa TF-38, ten biczboży amerykańskiej marynarki wojennej, który jest główną siłą uderzeniową Halsea dowodzi wiceadmirał John McCain.

To jest zgrupowanie Halsea.

Zespoły lotniskowców, wiceadmirała McCain'a pod dowództwem admirała Halsea, trzecia flota wyrusza na kolejną operację.

Uderzenia, zmasowane uderzenia, setki samolotolotów uderzeniowych floty Halsea na lotniska na Formozie.

I w kolejnych dniach flota Halsea krąży.

To było zawadiackie, bezczelne, typowe dla Halsea, w jakimś zakresie nawet szalone, bo można zrozumieć, żeby się nie bać japońskiej marynarki czy lotnictwa, ale jak się można nie bać pogody?

Japończycy po tej operacji floty Halsea, po tej akcji lotniskowców McCaina ostatecznie przyjmą do wiadomości, że oni już nie utrzymają w żaden sposób tego obszaru, że jeszcze w październiku 44 roku gotowi byli wydawać walną bitwę morską pod Leyte, a w styczniu w lutym, a właściwie w lutym 45 roku to co zostało z ich floty i co może jeszcze uciec do Japonii to niech ucieka.