Mentionsy

Działania Armii Czerwonej przeciwko państwu polskiemu, przeciwko wojsku polskiemu w 1939 roku.

Chodzi o to, że atak Armii Czerwonej, ten symboliczny cios w plecy, a tak naprawdę dobicie nas w walce z Niemcami.

Ale z drugiej strony organizacja Armii Czerwonej, struktura Armii Czerwonej, zwłaszcza ta struktura, którą wypracowali w latach 30.

to przede wszystkim z tego, że stan ukompletowania wojsk pancernych i kawaleryjskich w warunkach pokojowych, w Armii Czerwonej, w okręgach przygranicznych, czas osiągania przez nie gotowości bojowej był krótszy, a poziom ukompletowania wyższy niż w klasycznych dywizjach strzeleckich, gdzie przede wszystkim tzw.

Armii Czerwonej.

Dowództwa Okręgów Przygranicznych Armii Czerwonej, one nie potrafiły do 17 września zorganizować prawidłowo w pełni ugrupowanych, skompletowanych armii, ale korzystając z tego, że na obszarze Okręgów Przygranicznych z Polską znajdowało się tak wiele jednostek pancernych i kawalerii, no mogło wykonać to uderzenie, nie czekając na zmobilizowanie sił zasadniczych.

W praktyce większość, zwłaszcza samodzielnych jednostek i związków taktycznych wojsk pancernych Armii Czerwonej dostępnych na zachodniej granicy ZSRR została tak czy inaczej skierowana do Polski.

W tych okręgach znajdowało się najwięcej, najbardziej wartościowych jednostek, także pancernych i kawaleryjskich całej Armii Czerwonej.

To był ich punkt ciężkości, ta granica zachodnia była dla Armii Czerwonej najważniejsza.

No i ten kryzys światowy, kryzys europejski powodował, że liczebność Armii Czerwonej przyrastała już w czasie pokoju, w roku 1938 czy w roku 1939.

A jednocześnie to największe zgrupowanie konnozmechanizowane Armii Czerwonej ma w teorii najtrudniej.

W liczbach bezwzględnych ta siła Armii Czerwonej robi niesamowite wrażenie.

Ale dlaczego to miasta, a nie na przykład linie jakichś głównych rzek były celem Armii Czerwonej?

I ostatecznie Wilno zdobywały właśnie wojska Szybkiej Armii Czerwonej.

wyjątkową brutalnością ze strony Armii Czerwonej.

I można by powiedzieć, że te walki o Grodno to była dla Armii Czerwonej właściwie najcięższa przeprawa.

Ale czy faktycznie ten marsz Armii Czerwonej to był taki spacerek, jak to zawsze podkreślała radziecka propaganda?

Niemniej sama Armia Czerwona w swoich raportach przyznaje, że bezpośrednio w walce zniszczyliśmy bezpowrotnie kilkadziesiąt czołgów Armii Czerwonej.

Wnioski dla Armii Czerwonej z tej kampanii były niejednoznaczne.

Jak trudno będzie Armii Czerwonej sprawnie operować wielkimi masami wojsk pancernych, bo czołgów mieli mnóstwo, ale zaplecza adekwatnego do liczby czołgów nie.