Mentionsy

Kiedy patrzymy na historię Wojska Polskiego, polskiego przemysłu zbrojeniowego i przygotowań państwa polskiego do wojny, to choćby współczesna sytuacja międzynarodowa skłania do szukania historycznych analogii.

Miała miejsce nie tylko gigantyczna rozbudowa Armii Polskiej, Wojska Polskiego.

Z Moskwy przyszło nie tylko zielone światło, aby rozbudować potencjał Wojska Polskiego jako radzieckiego satelity, ale przede wszystkim przyszedł rozkaz, żeby to zrobić.

Z innymi państwami mieliśmy pomnażać potencjał Związku Radzieckiego i mieliśmy przygotować się do produkcji uzbrojenia, amunicji, materiałów wybuchowych na potrzeby nie tylko Wojska Polskiego, ale i sojuszników oraz na eksport do państw rozwijających się i sprzymierzonych ze Związkiem Radzieckim.

I dostaliśmy przysłowiowego kopa, dlatego że jeszcze w roku 1949 opracowano plan rozwoju Wojska Polskiego po rok 1955, który natychmiast uznano za zbyt zachowawczy.

Zapas amunicji Wojska Polskiego na 1 stycznia 1950 roku.

Dlatego, że w kontekście ówczesnego Wojska Polskiego

W 1947 roku masa salwy dywizji piechoty Wojska Polskiego to było jakieś 900 kg.

W dywizji zmechanizowanej to były 23 tony, co oznaczało prawie 30-krotny wzrost wagi salwy artyleryjskiej Związku Taktycznego Wojska Polskiego.

A jak produkcja naszego przemysłu amunicyjnego przełożyła się na zapasy Wojska Polskiego?

W zakresie amunicji strzeleckiej, artyleryjskiej czy granatów osiągnięto stuprocentowe zapotrzebowanie na amunicję dla Wojska Polskiego.