Mentionsy

Armia Czerwona uderzająca z obszaru Białorusi dociera już do Bałtyku, dochodzi w rejony na południe od Rygi, zdobywa nie tylko Mińsk, ale i Wyspę.

W tym samym dokładnie czasie Armia Czerwona podchodzi już pod Kowno, zdobyła wcześniej Wilno, zdobyła Grodno, w końcu opanowuje Kowno, forsuje Niemen i dojeżdżają radzieckie czołgi na pogranicze Prus Schodnich.

A więc Armia Czerwona pierwszy raz od 1941 roku staje u granic Rzeszy.

Są oczywiście pojedyncze jednostki, są dywizje ochrony, pewne siły bezpieczeństwa, ale tak naprawdę Armia Czerwona wychodząc nad Bałtyk pod koniec lipca 1944 roku, gdyby ona była potężna tak jak w momencie rozpoczęcia Bagrationa, to by w kilka dni dojechała do Bałtyku na całym wybrzeżu łotewsko-litewskim od Kłajpedy po Rygę.

Armia Czerwona wyczerpała swój potencjał ofensywny pięcioma tygodniami ciężkich walk.

Oni muszą wprowadzić tam własne wojska, a z drugiej strony Armia Czerwona będzie dążyła do tego, aby odtworzyć jak najszybciej swój potencjał, a zatem przysłać nowych żołnierzy, nowe czołgi, paliwo, amunicję i...

Dlatego, że Armia Czerwona do operacji zaczepnych latem 1944 roku wykorzystuje absolutnie wszystkie dostępne sobie siły.

I nagle Armia Czerwona równocześnie dochodzi do Warszawy, równocześnie dochodzi do Bałtyku na zachód od Rygi, równocześnie pod Sandomierzem, pod Baranowem forsuje Wisłę na kierunku śląsko-krakowskim.

Armia Czerwona doszła na Litwę armiami ogólnowojskowymi, a więc dywizjami strzelców, brygadami przeciwpancernymi, korpusami szybkimi, artylerią ciężką, czasami bez amunicji albo zbyt małą ilością amunicji, ale doszła armią, a Niemcy chcą walczyć z nimi tylko na razie z przymusu, alarmowo manewrującymi dywizjami pancernymi.

W ogóle Armia Czerwona na linii Niemna przystąpiła do działań zaczepnych, które wiązały część niemieckich wojsk, ograniczając bądź spowalniając wchodzenie nowych oddziałów do walki na pograniczu Litwy i Łotwy.

Dlatego, że Armia Czerwona w czerwcu i lipcu 1944 roku przetoczyła się przez Białoruś i zajęła połowę Litwy.

Armia Czerwona prowadziła dalsze działania zaczepne, ale przez cały sierpień i przez cały wrzesień 1944 roku w gruncie rzeczy odtwarzała swój potencjał także przez przesuwanie na ten kierunek nowych sił z innych frontów.