Mentionsy

Do takich państw należała Norwegia.

Na pytanie, ile Norwegia miała dywizji piechoty w 1940 roku, kiedy 9 kwietnia 1940 roku napadli na Norwegię Niemcy, odpowiedź brzmi, to skomplikowane.

Otóż Norwegia była przez większość XIX wieku w unii ze Szwecją, ale Norwegowie stopniowo coraz bardziej dążyli ku pełnej niepodległości.

Norwegia stała się więc państwem w pełni samodzielnym, państwem neutralnym, ale państwem relatywnie jak na ówczesne czasy silnym.

I można by powiedzieć, że w roku 1901 Norwegia była lepiej przygotowana do wojny niż 40 lat później.

Pierwsza wojna światowa ominęła Norwegię, ale była jeszcze takim okresem, gdzie Norwegowie do czasów pierwszej wojny światowej rozwijali przede wszystkim obronę wybrzeża, dlatego że norweski system obrony z jednej strony opierał się na tym, że Norwegia może zostać zaatakowana przez Szwecję i tutaj rolę kluczową miały odegrać wojska lądowe,

Ale spodziewano się także, że Norwegia może zostać zaatakowana od strony morza, a przecież Norwegia ma olbrzymią linię brzegową, niezwykle długą, bardzo urozmaiconą, pełną fiordów, więc Norwegowie postawili na rozbudowę obrony wybrzeża i obrona wybrzeża była oczkiem w głowie norweskiego systemu obrony.

Jednocześnie Norwegia, używając takiej współczesnej nomenklatury,

Norwegia rozwijała flotę handlową, która coraz intensywniej pracowała na rzecz przemysłu, handlu i sieci powiązań Imperium Brytyjskiego.

Właściwie z punktu widzenia II wojny światowej właśnie norweska flota handlowa była tym wianem, który rząd Norwegii złożył na rzecz wielkiej koalicji antyhitlerowskiej i w ten sposób Norwegia była ważnym graczem w wojnie z Niemcami, mimo utraty swojego terytorium.

No i Norwegia, jak powiedziałem, mimo że coraz bardziej ciemne chmury zbierały się nad Europą, no to troszeczkę norweski rząd, norweski parlament podnosił nieco budżet obronny, podejmowano pewne zakupy uzbrojenia o bardzo ograniczonym zakresie.

I tutaj dochodzimy do tego zagadnienia, ile Norwegia miała dywizji i możemy powiedzieć, że Norwegia miała sześć dywizji albo nie miała żadnej.

Zakładano, że w warunkach wojennych Norwegia będzie zagrożona przede wszystkim działaniami lotniczymi i potencjalnie morskimi, a lądowymi na południu Norwegii w przypadku niemieckiego ataku po zdobyciu Danii.

Najważniejszy był pierwszy okręg wojskowy, a więc okręg Oslo, gdzie na czas pokoju przewidziano obok batalionu Gwardii Królewskiej, bo Norwegia była królestwem, trzy pułki piechoty, pułk dragonów, czyli jazdy i jeden pułk artylerii.

Można powiedzieć, że Norwegia dysponowała potencjałem kilkunastu przestarzałych, archaicznych kutrów torpedowych i dziesięciu torpedowców.

Jeżeli zobaczymy, jaką Norwegia ma linię wybrzeża, to zauważymy, że to były siły nieadekwatne, nie gwarantujące możliwość nawet skutecznej ochrony własnych wód terytorialnych.

No i jest rzeczą zdumiewającą to, że Norwegia nie szykowała się do wojny mimo tego wszystkiego, co działo się wokół jej terytorium już na przełomie 1939 i 1940 roku.

A zatem Norwegia była w teorii w stanie zagrożenia i w stanie gotowości bojowej.

Rząd norweski nie robił nic i co ciekawe w gruncie rzeczy był na nią przygotowany w tym sensie, że Norwegia nie stanęłaby do walki przeciwko Anglikom.

Niemcy zrobili 9 kwietnia taką operację działania sił połączonych, lądowych, morskich i lotniczych, że Norwegia została porażona, pokonana pierwszego dnia wojny, bo przełamano jej system obrony w warunkach braku mobilizacji.

Mimo, że Norwegia jest olbrzymim państwem i na tych norweskich bezdrożach południowej i środkowej Norwegii poszczególne norweskie bataliony, a nawet w paru miejscach brygady walczyły przez kilka tygodni, ale de facto całkowicie nieefektywnie, jako brygady w dużej mierze improwizowane, nie...