Mentionsy

Armatę przeciwpancerną ZIS-2 kal.

57 mm i bazującą na niej równolegle z opracowaną armatę 76 mm ZIS-3.

ZIS-3 to była armata, która de facto była czymś w rodzaju lekkiej haubicy, lekkiej armaty polowej i armaty przeciwpancernej w jednym.

A armata ZIS-3, chociaż nie była haubicą, ale miała pewne cechy haubicy, czy raczej zdolności prowadzenia ognia przez haubicę i była jednocześnie armatą przeciwpancerną.

Wadą ZIS-3 w stosunku do klasycznych haubic było oczywiście to, że miotała relatywnie lekkie granaty.

Stąd tak olbrzymi sukces i powszechna zgoda wśród ekspertów, że armata ZIS-3 właściwie uchodzi za najlepsze działo II wojny światowej.

Ale w tej konfrontacji lekkiej polowej haubicy wzór 18, kaliber 10,5 cm z radzieckim działem ZIS-3, działo ZIS-3 wyszło zwycięsko.

Ale z racji masy i skomplikowania konstrukcji, haubice niemieckie nie były tak uniwersalne, jak działa ZIS-3.

Zaczęto szukać czegoś innego, bo w tym klasycznym rozumieniu armaty przeciwpancernej ten ZIS-3 mimo małego kalibru 76 mm był wystarczający.

Ale to był początek procesu, który widzimy dzisiaj.

Dzisiaj mamy de facto w większości armii jeden typ, dwa typy samolotów bojowych.

W II wojnie światowej widzimy próbę także standaryzacji, o czym ja dzisiaj szerzej nie mówiłem, parku samochodowego, że pojawia się kilka zasadniczych klas pojazdów i dążenie jest także do stworzenia samochodu uniwersalnego.

I to już wszystko w dzisiejszym odcinku.