Mentionsy

Podjęli strategiczną decyzję, że powalą Związek Radziecki w krótkiej kampanii.

Związek Radziecki był formalnie państwem niewojującym.

Podjął więc, zresztą już wcześniej, decyzję ataku na Związek Radziecki.

Ale był przekonany, że powali Związek Radziecki szybką, paromiesięczną kampanią i wówczas zyska zupełnie nowe pozycje strategiczne do kolejnego etapu wojny z Wielką Brytanią i Stanami Zjednoczonymi.

Hitler wiedział, że ma ostatnie 12 miesięcy strategicznej swobody, że albo zagra wabank i powali Związek Radziecki, który uważał za państwo słabe, albo

Związek Radziecki dołączy do koalicji.

Kiedy Związek Radziecki jest słaby, że się nie obroni było powszechne, tak w Londynie jak i w Berlinie.

Kiedy tego 22 czerwca 1941 roku zaczęła się barbarossa, w Londynie tak jak w Berlinie byli analitycy przekonani, że Związek Radziecki upadnie w ciągu paru tygodni albo paru miesięcy.

A tak na Związek Radziecki to zagrożenie oddalił, tak jak zagrożenie oddalił dla Wysp Brytyjskich.

Związek Radziecki był fundamentalny dla szybkiego i pewnego pokonania Niemiec.

Narody mają prawo do samostanowienia, ale jednocześnie wojna mocarstw i konieczność zbudowania ładu światowego powoduje, że to mocarstwa mają rządzić, w tym na wschodzie Europy Związek Radziecki.

Jeżeli Związek Radziecki ma doprowadzić to do końca, ponosząc gigantyczne ciężary wojny, walcząc przez jakiś czas z główną masą wojsk lądowych Hitlera, no to musi być uznany za mocarstwo światowe, za mocarstwo europejskie po zakończeniu wojny.

Nawiązanie relacji polsko-radzieckich w roku 1941 wpisuje się w to, że Związek Radziecki zaakceptuje w przyszłości istnienie Polski, ale wcale to nie oznacza, że to będzie państwo w pełni niepodległe, bo to musi być państwo przyjazne Związkowi Radzieckiemu.

A 22 czerwca 1941 roku już nie carska Rosja, ale Związek Radziecki odrodził się jako sojusznik mocarstw zachodnich i w ciągu paru miesięcy 1941 roku stał się pełnoprawnym sojusznikiem mocarstw zachodnich, a zatem historia zatoczyła koło i znalazła się w tym samym miejscu, w którym znajdowała się w roku 1914.

To, że Związek Radziecki wytrzymał Barbarossę uczyniło go super ważnym aliantem mocarstw zachodnich.

Związek Radziecki przystąpił wreszcie do wielkiej koalicji antyhitlerowskiej.

Którzy do tej pory nimi pogardzali, którzy uważali, że skoro Armia Czerwona jest tak nieefektywna, a Wielkaczystka tak głęboko ugodziła Związek Radziecki, że Rosjanie są tak naprawdę partnerem drugiej kategorii, a nagle się okazało, że chociaż rzeczywiście są koszmarnie nieefektywni bojowo, to jest ich tylu i mają tak wielką armię i mają 10 milionów żołnierzy, że masą niwelują własną nieefektywność bojową, wróć, niską efektywność bojową na tle armii niemieckiej.

A zatem Związek Radziecki urasta do roli równoprawnego partnera w wojnie mocarstw i to się dokonało latem jesienią 1941 roku.

Na decyzję Hitlera, żeby uderzyć na Związek Radziecki jak najszybciej, bo było oczywiste, że w roku 1941 Ameryka już otwarcie opowie się przeciwko Niemcom po stronie Wielkiej Brytanii.

Skoro Związek Radziecki nie upadł, skoro Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny, matematycznie wynik wojny jest znany.

Bo Związek Radziecki, Japonia, Stany Zjednoczone, nawet Niemcy stanęły już na tych fundamentach, z których się już nie ruszą do końca tej wojny.

Nie ma też Stalina, bo Związek Radziecki nie jest w styczniu 1941 roku sojusznikiem Wielkiej Brytanii.

Związek Radziecki nie jest ich sojusznikiem.

Dzięki temu, że Związek Radziecki przetrwał, my możemy tą wojnę wygrać, mimo wszystko relatywnie małym kosztem.

Mówiłem o tym w odcinku o amerykańskim programie zwycięstwa, że nie trzeba było ratować Wielkiej Brytanii latem 1943 roku wysyłając tam 200 dywizji US Army, ratować Wielkiej Brytanii zagrożonej niemiecką inwazją, która musiałaby się dokonać w sposób oczywisty po tym, jak Hitler podbiłby Związek Radziecki.