Mentionsy

Bułgaria w II wojnie światowej była przez większość II wojny światowej państwem sojuszniczym wobec Rzeszy Niemieckiej, ale w 1944 roku dokonała się wolta, no i

Nie był to układ partnerski, to znaczy de facto Niemcy wobec państw takich jak Rumunia, Bułgaria, Jugosławia zamierzali prowadzić politykę niemalże kolonialną, to znaczy nie zamierzali tych państw podbijać, nie zamierzali tych państw okupować, ale zamierzali podporządkować się sobie politycznie i przede wszystkim także gospodarczo.

Przede wszystkim Bułgaria była państwem Niemcom sojuszniczym w I wojnie światowej, no i Bułgaria I wojnę światową, tak jak i Niemcy, z Kretesem przegrała.

Czyli widzimy, że Bułgaria została niezwykle okrojona pod względem praw wojskowych.

A zatem sytuacja Bułgarii była podobna do Niemiec i przypomnijmy, Bułgaria w I wojnie światowej, carstwo Bułgarii, cesarstwo, królestwo Bułgarii było państwem sojuszniczym wobec Niemiec, natomiast w wyniku I wojny światowej de facto znalazło się w obrębie państw sobie wrogich, to jest przede wszystkim Rumunii, Grecji i Jugosławii.

No i państwa ościenne zamierzały pilnować tego, aby Bułgaria nie zrosła w siłę, tak jak Czechosłowacja, Rumunia i Jugosławia miały pilnować Węgier pokonanych w I wojnie światowej, tak, ta sama Rumunia, Jugosławia, ale także Grecja i Turcja pilnować miały Bułgarii.

Tak Bułgaria powoli normalizowała relacje ze swoimi sąsiadami, oczekując w zamian prawa do częściowego chociaż odtworzenia swego potencjału wojskowego na zasadach partnerstwa.

Dla Rumunów, Jugosławian, Greków ta umowa z Bułgarami z 1938 roku gwarantowała im, przynajmniej na papierze, że Bułgaria pozostanie państwem neutralnym,

No i Bułgaria podlegała tym prawom.

Bułgaria była biednym, bałkańskim państwem i musiała iść po prośbę, jeżeli chciała modernizować wojska, a od roku 1938 mogła to już robić oficjalnie, jeżeli chciała modernizować wojska, musiała pójść po prośbę do mocarstw.

I zobaczmy jak zacofana była Bułgaria na tle Polski.

oczywiście nie tylko oni, ale to pokazuje, że na przykład na tle Bułgarii, ale nawet Rumunii, Finlandii, nawet Jugosławii, no to widać jak duży wysiłek Polska wkładała w rozwój przemysłu zbrojeniowego i jak mimo wszystko osiągnęła pewne rezultaty, bardzo duże na tle takich państw jak Bułgaria,

Bułgaria była natomiast państwem, które posiadało określone surowce i te surowce były od lat eksportowane do Niemiec.

Bułgaria eksportowała także do Niemiec żywność.

Bułgaria była ważnym partnerem handlowym Niemiec dla Niemiec, a jeszcze ważniejsze Niemcy były dla Bułgarii.

Bułgaria była jednym z tych państw, które mogły handlować z Niemcami i które były dla Niemców w jakimś zakresie ważne.

No i Bułgaria otrzymała stosowne kredyty w Niemczech w latach 1938-1939.

Turcja była bardzo ważnym graczem w regionie, ale Francja i Wielka Brytania nie były w stanie wywiązać się z własnych zobowiązań w zakresie dostawy uzbrojenia dla Turcji, a więc Bułgaria była już właściwie z góry skazana na te relacje z Niemcami i w mniejszej skali z Włochami.

I to była umowa, która zakładała, że między jesienią 1940 roku a wiosną 1941 roku Bułgaria dostanie od Rheinmetalla, od Krupa na przykład 78 dział, 200 tysięcy strzuk amunicji, 40 tysięcy min, oprzyrządowanie dla 30 baterii obrony przeciwlotniczej, radiostacje na przykład o wartości 1 miliona marek, czy 250 ciągników artyleryjskich.

I Bułgaria już przed wojną coraz intensywniej wchodziła w tę orbitę wpływów niemieckich.

No i jak bułgarski premier pokłonił się i powiedział, że Bułgaria pokłada nadzieję w niemieckiej potędze, to wódz Rzeszy Niemieckiej Adolf Hitler łaskawie zgodził się sprzedać Bułgarii 36 czołgów.

Bułgaria zresztą aktywnie od roku 1940 uczestniczy w tej niemieckiej polityce rewizji granic.

Bułgaria wchodzi w strefę politycznych wpływów Niemiec, korzysta z tego w wymiarze rewizji granic, tak jak Węgry, ale w wymiarze wojskowym musi się coraz bardziej podporządkowywać Berlinowi,

I stopniowo w 1939-1940 roku Bułgaria weszła w pełni w orbitę wpływów niemieckich, zwłaszcza, że po upadku Francji już tak naprawdę jedynym państwem, z którego można było kupować broń były Niemcy.

No, handlowano jeszcze z Włochami, ale Włosi sami potrzebowali każdej sztuki broni i jesienią 1940 roku Bułgaria de facto zobowiązała się wejść w trwale w orbitę wpływów niemieckich.

Jednocześnie Bułgaria stopniowo zwiększa wydatki na wojsko.

No i koniec końców, kiedy Bułgaria w praktyce w roku 1941 wchodzi do wojny u boku Niemiec, kiedy w marcu 1941 roku staje się niemieckim sojusznikiem, kiedy armia niemiecka wkracza do Bułgarii, aby z obszaru Bułgarii zaatakować Grecję, a potem także Jugosławię,

No i w tym samym 1941 roku, jak tylko Bułgaria staje po stronie Niemiec, to prezydent Roosevelt nakłada na Bułgarię różnego rodzaju ograniczenia, zamraża aktywa bułgarskie w Stanach Zjednoczonych itd.

i Bułgaria wkrótce staje się po prostu stroną w tym konflikcie.

Jest niezwykle współczesna, jest pouczająca, dlatego że Bułgaria w przededniu II wojny światowej stała się państwem uzależnionym od Niemiec, ponieważ nie posiadała własnych zdolności wojskowych, a nadeszła wojna.

Bułgaria znajdowała się w gorszej sytuacji niż Turcja geopolitycznej, no i Bułgaria miała także swoje ambicje, swoje roszczenia względem sąsiadów, względem przede wszystkim Rumunów i Greków, co pchało Bułgarów do obozu rewizjonistycznego, tak jak Węgrów w objęcia Węgrów.

Bułgaria kupowała broń w Niemczech i coraz bardziej od Niemiec się uzależniała, co kontrastuje z ówczesnymi relacjami polsko-niemieckimi, gdzie my w wymiarze importu uzbrojenia z Niemiec nie mieliśmy tego wsparcia najwyższych niemieckich czynników politycznych.

Jeżeli analizujemy naszą historię przez pryzmat tych bułgarskich kontaktów, Polska okazała się być graczem o wiele silniejszym, o wiele bardziej podmiotowym niż wspomniana Bułgaria, ale jednocześnie traktowanym z o wiele większą nieufnością i tak naprawdę przez niemieckie wszystkie czynniki, nie wyłączając Hitlera, traktowana była Polska jako potencjalny przeciwnik, którego nie należało wzmacniać.