Mentionsy

Potężny teren wielu niemieckich dywizji pancernych i piechoty zmotoryzowanej wychodzi na tyły lewego skrzydła wojsk alianckich, armii belgijskiej, brytyjskich sił ekspedycyjnych, częściowo najlepszych francuskich armii.

Brytyjskie bataliony i brygady nie do końca jeszcze sformowanych dywizji piechoty drugiego rzutu brytyjskiego korpusu ekspedycyjnego, brytyjskich sił ekspedycyjnych BEF.

I ten taran niemiecki na lewym skrzydle tworzy tutaj niemiecka 2 Dywizja Pancerna, której czołgi i piechota rozbijają oddziały brytyjskie na przedpolach Abbeville, pozwalają opanować Abbeville, a następnie 21 maja ten rejon przechodzi w odpowiedzialność niemieckiej 2 Dywizji Piechoty Zmotoryzowanej,

Że niemiecka dywizja piechoty wytrzyma chaotyczne uderzenia najróżniejszych dywizji pancernych kawalerii wojsk alianckich.

Pierwsza dywizja pancerna rozsmarowała się o obronę niemieckiej dywizji piechoty zmotoryzowanej.

Armia francuska do bitwy pod Abbeville wystawiła wszystkie praktycznie swoje typy czołgów, w tym czołgi piechoty Renault R35, czołgi kawaleryjskie Hotchkiss, takie jak H39, czołgi dywizji pancernych Char B1 Bis, czy kawaleryjskie czołgi Samua.

Pojedyncze baterie zostały rozmieszczone w głębi pozycji obronnych 57 Dywizji Piechoty, która zasadniczo bronić się miała ogniem armat przeciwpancernych i wzywać na pomoc swoje haubice lekkie, które albo rozmieszczono za rzeką Sommą na wzgórzach na wschodnim brzegu, albo, jak powiedziałem, na wzgórzach w rejonie Kubert.

Tak czy inaczej, ten 28 maja był w historii 57 Niemieckiej Dywizji Piechoty czarnym dniem.

W ramach IX Korpusu X Armii natarcie miała przeprowadzić brytyjska 51 Dywizja Piechoty wzmocniona elementami II Francuskiej Dywizji Pancernej.

Od 29 maja w rejon zaczęły podchodzić oddziały 51 Dywizji Piechoty, ale 51 Dywizja Piechoty uderzyła 4 czerwca, a więc można by powiedzieć, że mamy trzy natarcia.

Najpierw brytyjskiej 1 Dywizji Pancernej 27 maja, potem mamy ofensywę De Gaulle'a 4 Dywizją Pancerną 28 maja, na końcu mamy natarcie wzmocnionej 51 Dywizji Piechoty 4 czerwca.

Dwie dywizje kawalerii, elementy trzech dywizji pancernych, element jeszcze dwóch alianckich dywizji piechoty i porażka.

I to pokazywało, że w tej walce w roku 1940 Wehrmacht i jego wojska lądowe Heer są o wiele skuteczniejszym narzędziem walki w warunkach własnej inicjatywy i że nawet zniszczenie jednej niemieckiej dywizji piechoty uderzeniami własnych dywizji pancernych nie musi zakończyć się sukcesem.