Mentionsy

Nigdy później Armia Czerwona nie ponosiła już takich strat na polu walki w bezpośredniej konfrontacji z przeciwnikiem jak w 1942 roku pod Rżewem.

Z tego rzewa nie zostało nic, a Armia Czerwona nacierała z prędkością czasami w dłuższym przeliczeniu jednego kilometra na miesiąc.

To jest jedna z nielicznych miejscowości, która odrodziła się po wojnie, po tym jak przez 14 miesięcy Armia Czerwona, nacierając z północy na południe, przeszła 15 kilometrów.

Oczywiście Armia Czerwona nie nacierała non-stop przez 14 miesięcy, ale nie jest przypadkiem, że przy Wzgórzu 200, przy miejscowości Połunino jest dzisiaj jeden z największych cmentarzy, memoriałów poświęconych Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej i tej niewyobrażalnej ofierze, jaką złożyli żołnierze Armii Czerwonej z różnych narodów Związku Radzieckiego.

Mówimy o operacji, w której Armia Czerwona straciła 770 tysięcy żołnierzy w pierwszej bitwie różewskiej, z czego aż co trzeci to był zabity.

Armia Czerwona zajęła Rżew, ale go nie zdobyła.

Innymi słowy, żeby zabezpieczyć mowskiewski rejon operacyjny przed bezpośrednim atakiem na stolice ZSRR, Armia Czerwona musiała posiadać, bronić Wiaźmy na południu, Rzewa na północ.

Wojska niemieckiej grupy armii Środek wyczerpały swoje możliwości i w grudniu 1941 roku Armia Czerwona spod Moskwy rozpoczęła własną kontrofensywę, która miała niezwykle ambitne założenia.

Wydawało się, że los niemieckiej 9 Armii, 4 Armii, 3 Armii Pancernej jest przesądzony, że nie da się utrzymać tego frontu, że w styczniu 1942 roku Armia Czerwona osiągnęła co chciała.

Fakt, że Armia Czerwona nie odbiła Wiaźmy i nie odbiła Rzewa, miast utraconych w październiku 1941 roku w ramach operacji Tajfun, oznaczał, że Moskwa była cały czas bezpośrednio zagrożona niemieckim atakiem.

Można powiedzieć, że Armia Czerwona złapała Niemców tak jakby rozwartą dłonią schwycić jabłko, ale to jabłko nie dało się zgnieść i w pewnym momencie zaczęło się jakby rozrastać.

Armia Czerwona zaangażowała około 150 związków taktycznych o łącznej liczebności ponad miliona żołnierzy.

I w tej radzieckiej historiografii podkreśla się, że Armia Czerwona odrzuciła przeciwnika nawet 250 km od Moskwy.

Armia Czerwona znajdowała się 15 kilometrów na północ od Rżewa, już w styczniu 1942 roku.

I Armia Czerwona nie zdołała temu przeciwdziałać.

Armia Czerwona poniosła po raz kolejny potężne straty.

Ale czy tutaj też Armia Czerwona poniosła tak gigantyczne straty?

Armia Czerwona wkroczyła do tego, co kiedyś było Rżewem, a co zostało poddane miastobójstwu.

Dlatego, że zależy czy liczymy wszystkie armie, czy tylko tą konkretną operację, czy uwzględniamy pogrom części ugrupowania radzieckiego w ramach operacji Zajdlic, ale zasadniczo przyjmuje się, że Armia Czerwona miała straty przekraczające milion dwieście tysięcy żołnierzy w szeregu operacji.

W roku 1943 Armia Czerwona odzyskała sprawność bojową.

Armia Czerwona w roku 1942 była armią w kontekście Wielkiej Wojny Ojczyźnianej najgorszą i najsłabszą.