Mentionsy

Niemcy mieli świadomość, że w normalnych warunkach przestrzeń Związku Radzieckiego jest tak olbrzymia, pomijając już nawet opór Armii Czerwonej, że nie da się zachować spójności Wehrmachtu, który tam wejdzie, że żadna dywizja nie będzie nacierała na regulaminowych kilku kilometrach.

Ale 22 czerwca 1941 roku zaczyna się dla Armii Czerwonej na obszarze Białorusi, na Podlasiu, prawdziwy pogrom.

Natomiast 19 Dywizja Pancerna oraz 18 i 14 Dywizja Piechoty Zmotoryzowanej działają bardziej na południowym zachodzie, koordynują działania w ramach naganiania Armii Czerwonej do Wielkiego Saka.

To trochę wygląda na mapach tak, jakby w ogóle Armii Czerwonej tam nie było.

Jak można tam przeniknąć całą dywizją strzelców Armii Czerwonej albo wycofać 40 tysięcy ludzi jakimś lasem.

W równym stopniu jak opór samej Armii Czerwonej, ale i jeszcze dodatkowo dowódcy niemieccy są w szoku, że ani na Leningrad nie idzie tak jak trzeba, ani na Kijów jeszcze gorzej.

że do przodu wyrwały tylko dywizje pancerne i dywizje piechoty zmotoryzowanej, a było ich za mało, aby same poradziły sobie z kolejnymi falami Armii Czerwonej.

Było ich za mało, miały zbyt wiele celów, pacz niszczenie Armii Czerwonej i wreszcie miały za duże odległości do pokonania.