Mentionsy

Jezu, jak słucham tego pytania, to pierwsze, co myślę, to bardzo takie nie to, że egoistyczne, ale nie wiem, jak to powiedzieć.

Mam tak, że gdzieś pojadę sama bez rodziny czy bez bliskich mi osób i jestem gdzieś i bardzo doceniam, widzę jakiś piękny widok, doświadczam czegoś pięknego i zawsze z tyłu głowy mam to, że Jezu,

Pamiętam, jak gdzieś niedawno podszedł do mnie gość, który zrobił podwójnego albo potrójnego Ironmana i on mówi, Jezu, płakałem, jak wybiegałaś na metę.

Wiesz co, no właśnie mówiłam mu, że... No, mówiłam mu właśnie a propos takich też śmiesznych anegdotek, mówię, że Jezu, jak ci zazdroszczę, wiesz, cieszyłam się, że on to robi, ale po prostu tak strasznie żałowałam, że mnie tam z nimi nie ma.

Ale jak ty mi powiedziałeś, że chcesz być jeszcze bardziej wolny, wiesz, to słowo klucz w tym słowie jeszcze, to myślę sobie, Jezu, super, uwielbiam w ogóle takie podejście, że ja czuję się wolna, ale można być wciąż jeszcze.