Mentionsy

Tak, i tam w swoim tym kombi zaparkowanym na obrzeżach parku siedzieli Barry John Watts i Velma Fay Beck.

I Beck miała też już dość tego czekania, więc zaparkowali raptownie, po czym przez 15 minut kłócili się, aż w końcu Watts szepnął nagle i powiedział, że ej, nadjeżdża dziewczyna na rowerze, zatrzymaj ją, porozmawiaj, nie?

No i Beck zawołała dziewczynkę, pytając czy widziała małego białego pudla z jakąś tam różową kokardką czy coś takiego.

No i Beck w panice podniosła szybko tego psa, wrzuciła go do samochodu, postawiła rower, skoczyła na siedzenie kierowcy i odjechała.

A Velma Beck była 45-letnią, pulchną dość kobietą, o twarzy przypominającej może mopsa, tak pisali.

Około 15.30, gdy uczniowie z Nusa wyszli na ulicę, Łoc, pobudzony tuzinem puszek piwa, powiedział Beck, że dzisiaj jest ten dzień.

No a 4 godziny wcześniej, około 19, Beck i Watts zostawili martwe ciało Sian w Lesie Państwowym.

Spokojnie sobie przeczytał o tym zaginięciu w porannej gazecie przy kawie i Beck właśnie wróciła w ogóle z zakupów, gdy usłyszała, jak on ją woła do siebie i był taki właśnie podekscytowany, bo w telewizji był reportaż o tym, że dziewczynka zaginęła.

No i akurat Beck słuchała radia i jak tylko słuchała, no to kupiła farbę do włosów i tego popołudnia rozjaśniła swoje bordowe włosy na blond.

No a następnego ranka Watts poszedł do fryzjera i potem Beck przefarbowała sobie męża na brąz.

No ale potem w Wiktorii znalazł, że o, pojawiła się Velma Faye Beck.

Później zeznania Beck ujawniły, że po tym, jak Watts zmusił swoją ofiarę do popełnienia nieprzyzwoitych czynów, powiedział do dziewczynki, że już po wszystkim, już po wszystkim.

No i Beck zwróciła się wtedy do Wattsa i powiedziała, czy nie możemy jej po prostu zostawić i odejść.

O ostatnich chwilach Stian Beck powiedziała, że nigdy nie zapomni tych dźwięków dopóki żyje.

Pies pary też zaczął tam mocno szczekać, więc Beck musiała go zaprowadzić na drugą stronę samochodu.

Watts w ogóle nie stawił się w Sądzie Najwyższym Australii Zachodniej pod zarzutem napadu z bronią w ręku, a Beck była poszukiwana nakazem za włamanie i fałszywe zeznanie.

Watts i Beck wciąż byli jedynie dla nich przeciętnymi takimi podejrzanymi... Podejrzanymi... Podejrzanymi... Podejrzanymi... Nagrywamy to po 22, jakbyście nie zobaczyli.

10 listopada, trochę skaczemy, bo dwa tygodnie przed porwaniem dziewczynki Watts i Beck w ogóle robili próby generalne tego planu porwania.

Beck wysiadła, no bo to był taki plan, że ona zagaduje, a on łapie.

No i Beck wysiadała, no ale wyglądała jak mops, przypominam.

Kiedy Hall był poza służbą właśnie, wpadł na chwilę do biura i na kartce z wiadomościami znajdował się komputerowy biuletyn z sali zabójstw i tam był artykuł o NUS-ie dotyczący Wattsa i Beck.

Sąsiedzi rozpoznali Wattsa i Beck na podstawie zdjęć, pamiętali jak Watts mył kombi i widzieli jak podchodził do młodych uczennic, więc on tu tam cały czas.

Natomiast on tam zobaczył sobie stojak i na tym stojaku był sobie list tam z agencji nieruchomości i na umowie najmu właśnie widniały podpisy Wattsa i Beck.

O godzinie 17 tego samego dnia Watts i Beck zostali zaaresztowani.

W poniedziałek, 14 grudnia, Watts i Beck zostali ekstradowani, tak to się mówi?

15 grudnia 1987 roku Watts i Beck zostali formalnie oskarżeni o morderstwo Sian Kingi.

20 października 1988 roku sędzia Kelly w Sądzie Najwyższym Stanu Queensland skazał Beck na 3 lata więzienia za porwanie, 10 lat za gwałt i dożywocie za morderstwo.