Mentionsy

I między innymi taką najczęstszą anegdotką powtarzaną wśród badaczek Jadwigi jest sytuacja, w którym do jej domu w Paryżu przychodzi jej kuzyn i mówi, że jej wujostwo czartorysty przybędą do niej na kolację.

To jest to, co jakby Tytus wnosi do życia Jadwigi.

Siostra Jadwigi, Anna, późniejsza Anna Potocka, pisze wprost o tym, że jakby ta działalność matki bardzo wywarła wpływ na kolejne pokolenie działyńskich, które wiedziały, że muszą znaleźć jakiś swój sposób na służenie społeczeństwu.

Więc to zdanie matki będzie bardzo ważnym elementem w życiu Jadwigi.

W związku z tym, po pewnych perturbacjach, rodzina decyduje się na zatrudnienie innej guwernantki dla Jadwigi.

Tyle, o ile takie standardowe przedmioty kształcenia ziemianki, typu na przykład gra na klawikordzie, to nie było domeną Jadwigi.

Zresztą w bardzo podobnej sytuacji jest postawiona córka właśnie księcia Adama Czartoryskiego, czyli Izabela Czartoryskich, która chciałaby rozwijać na przykład bardziej swoje zdolności artystyczne, chciałaby żyć w tym emigracyjnym Paryżu, a zostaje jakby przeznaczona do tego, żeby wyjść za mąż, za z kolei Jana Działyńskiego, czyli brata Jadwigi.

W momencie, w którym wyjeżdża z misją dyplomatyczną na przykład do Stambułu albo do Wielkiej Brytanii, ma możliwość zabrania Jadwigi za sobą.

I Jadwiga, za namową księży ze zgromadzenia oratorian, z którymi trzymała się w Paryżu bardzo blisko, decyduje się, oni jej radzą, o czym wspomina córka Jadwigi, Maria, radzą jej założyć dom, jakiego ona sama nadaremnie szuka.

To znaczy zarówno w program nauki wchodziła nauka kaligrafii, religia, która była bardzo istotna w życiu Jadwigi, historia Polski, ale też na przykład te dziewczyny pracowały w oborze, pracowały w szwalni, uczyły się takich umiejętności praktycznych.

Ta szkoła domowej pracy kobiet powstaje w takiej myśli Jadwigi, że ona kształci też te dziewczyny trochę w takim duchu katolickim.

Bardzo dużo powiedzieliśmy o rozmaitych takich wymiarach działalności Jadwigi Zamojskiej i zastanawiam się właściwie za symbol, czego można ją uznać.

Między innymi właśnie w statucie tej fundacji jednym z punktów była opieka nad Szkołą Domowej Pracy Kobiet, która już po śmierci Jadwigi wróciła, znaczy powstał jej kolejny oddział, oddział w Kurniku.

I rozumiem, że Fundacja Zakłady Kurnickie do dzisiaj w jakimś sensie kontynuuje dzieło Jadwigi Zamojskiej.