Mentionsy

Polacy rządzą na Kremlu, obrany na cara księże Władysław rezyduje w Warszawie, a obalony poprzednik, przywieziony jako jeniec, składa hołd jego ojcu, Zygmuntowi III.

Zarazem Zygmunt III, kiedy wysuwał swoje propozycje, uważał Moskwę jako narzędzie do zdobycia tronu szwedzkiego.

Uzurpator został też wysłany na audiencję do króla Zygmunta III.

Zygmunt III miecz ostrzy już od dłuższego czasu.

Zygmunt III na wojenną wyprawę rusza z niewielką, ledwie kilkutysięczną armią.

Jeśli idzie o Zygmunta III, jego niezgoda na warunki, które podpisał Żółkiewski w gruncie rzeczy nie dziwi, bo trzeba powiedzieć, że warunki były w gruncie rzeczy kapitulacją wobec przegranego państwa.

W gruncie rzeczy ta postawa Zygmunta III go nie dziwi.

Pierwszym celem Zygmunta III było nade wszystko odzyskanie tronu szwedzkiego.

I to chciał osiągnąć w sojuszu z Moskwą, przy czym no właśnie, sojusz z Moskwą musiał być z pozycji siły, bo inaczej musiałby się skończyć oddaniem znacznych ziem szwedzkich Moskwie, a więc ostatecznie uszczupleniu domeny samego Zygmunta III.

Choć Zygmunt III wreszcie zarzucił plany założenia czapki Monomacha, symbolu władzy nad Moskwą, a nowa wyprawa militarna wykorzystywała jako pretekst traktat żółkiewskiego, sam hetman udziału w niej odmówił.

Zygmunt III mógł z dumą patrzeć na swoje imperium.

To jednak pokazuje te wydarzenia, że ta skala mobilizacji w ogóle społeczeństwa ruskiego w państwie moskiewskim była dużo większa niż spodziewała się nawet polska szlachta czy sam Zygmunt III.