Mentionsy

Jego misja do carycy Anny Iwanowny w roku 1730 w imieniu właśnie prymasa była misją, której celem było uzyskanie rosyjskiej pomocy w walkach wewnętrznych, między innymi pomocy w zerwaniu zbliżającego się Sejmu.

Ja wiem, że polemizuje pani profesor na przykład z tym, że Sejm Niemy jakoby był taką ważną cezurą i z tym w jaki sposób wykreowana została jego czarna legenda, ale też pozycja w podręcznikach szkolnych.

Od razu zaprzeczę, sejm niemy był ważną cezurą, ale w pewnym względzie.

I gdzieś wcześniej mamy tę cezurę roku 1717, czyli Sejm Niemy, który pod względem metod sprawowania kontroli nad Rzeczą Pospolitą przez Rosję nie zmienia niczego.

Właśnie wtedy my mamy świadectwa o pierwszych próbach ingerowania na przykład w przebieg sejmów.

Próby zerwania sejmu przez roku 1718, przez dyplomację rosyjską.

Jeżeli coś się będzie działo w trakcie sejmów, co mogłoby zaszkodzić Rosji, należy te sejmy zerwać.

A Rosja już tu miała doświadczenia z kilku poprzednich sejmów, jak to się robi.

By utrzymywać kontakty z panami polskimi, w razie potrzeby zrywać sejmy oraz utrzymywać kontakty dyplomatyczne i współpracę dyplomatyczną.

W okresie, kiedy już wojska rosyjskie nie stacjonowały Rzeczypospolitej, czyli od roku 1719, kiedy Rosja zaczyna działać na przykład właśnie poprzez te mechanizmy polityki negatywnej, próbując zniszczyć Sejm, to ja tutaj miałam informację, że przeznaczono na zniszczenie tego Sejmu 12 tysięcy czerwonych złotych.

były wydane rachunki jednego z posłów rosyjskich, Friedricha Kazimira Levenwolde, kolejny Niemiec w służbie rosyjskiej, który na przykład odnotowywał, ile musiał zapłacić za zerwanie Sejmu.

za zerwanie, za właśnie opłacanie posła, który zerwie Sejm.

Chyba znacznie większe kwoty zapłacono już w czasach Stanisława Augusta tym ludziom, którzy pomagali Rosji w przeprowadzeniu na Sejmie Rozbiorowym sprawy uznania rozbioru.

Ale zawsze są to ludzie na kluczowych stanowiskach albo właśnie tacy dyżurni rwacze sejmowi.

Ktoś dostaje 2000 dukatów, jakiś z panów magnatów za poparcie polityki rosyjskiej, czy on to bierze do własnej kieszeni, czy rozdysponowuje pomiędzy swoich klientów, którzy będą wykorzystywać te, znaczy, którzy wezmą te pieniądze i na przykład krzykną, nie pozwalam i wyjdą z Sejmu, zrywając go w ten sposób.

Chodzi o to, by nie wchodzić w wojnę Rzeczą Pospolitą, a jednocześnie utrzymywać stosunki z tymi, którzy ową Rzecz Pospolitą reprezentują, czyli z panami polskimi i za ich pośrednictwem wpływać na to, co się dzieje przede wszystkim w Sejmie.

Warto pamiętać, że już rok później, czyli w 1718 roku na Sejmie Polskim podniesiono kwestię aukcji wojska.

Metody zrywania sejmów, metody usiedlania polskiej magnaterii już w czasach Augusta III były bardzo dobrze opracowane i sprawdzone.