Mentionsy

i Karola IX i ci trzej panowie są ważni również dla kontaktów z Polską i ten Gustaw Waza to był dziad naszego Zygmunta III Wazy, więc to wszystko są dość bliskie relacje i jeszcze dodajmy, że Gustaw Waza, bo pyta pan o europejskie wpływy tej dynastii, miał córki, nie pamiętam ich imion, które wydawał za

Przygotowując się do naszego spotkania jednak dowiedziałem się bardzo ciekawej rzeczy, że w XVII wieku, chyba nawet w XVIII wieku jeszcze, mało kto nazywał Zygmunta, Władysława i Jana Kazimierza w ogóle wazami.

No tak, to mi się wydaje, że w tej scenerii politycznej musimy pamiętać, że po pierwsze istnieje bezpośrednio przed Zygmuntem III Anna Jagielonka jako żona Stefana Batorego i ona ciągle żyje, bo ona umiera chyba w 1596 roku, więc mamy wybitną...

króla Zygmunta III, precyzyjne informacje, co w danym dniu władca robił, ale także przed momentem wyboru.

Zygmunt III to jest także ciekawa postać.

Natomiast tutaj Zygmunt III Waza zupełnie jest odmienny od tego wszystkiego.

Wizerunek Zygmunta III jest taki skupiony wewnętrznie, wstrzemięźliwy, pozbawiony skłonności do jakiegoś takiego epatowania bogactwem.

Zygmunt III jednak umiejętnie dokonuje pewnej zmiany w składzie elity władzy, zarówno poprzez nadania ziemskie, nadawania starostw i tak dalej, którymi jakoś tam jako monarcha dysponuje, jak i poprzez, wydaje mi się, przemyślane, długofalowo planowane decyzje personalne.

Ja tu może nie jestem osobą obiektywną, bo ja się naczytałem w życiu korespondencji nuncjuszy papieskich, a dla tych Zygmunt III jest po prostu cudo.

Więc entuzjazm dyplomacji papieskiej dla Zygmunta III jest trwały i niezmienny, co szczególnie widać w czasie Rokoszu Zebrzydowskiego.

Na tendencje centralistyczne, bo takie najwyraźniej ten Zygmunt III zaczął przejawiać.

Zygmunt III Waza nieodłącznie także w takim wyobrażeniu współczesnej grafiki, ikonografiki, kojarzy się z Warszawą, przede wszystkim z jednym z najważniejszych symboli Warszawy, którą jest kolumna Zygmunta.

Mówił pan profesor w poprzedniej części o zachwycie idącym ze strony Watykanu na temat działań Zygmunta III.

A tu rzeczywiście mamy w tej roli Zygmunta III.

Może ten Zygmunt III nie jest liderem, ale czy znajduje się w piątce, czy w dziesiątce?

Natomiast odnośnie polityki Zygmunta III, a to nie jest tak, że to jest panowanie takich wielkich symboli, symboli pobudzających wyobraźnię, no z jednej strony Kirchholm, z drugiej strony awantura w Moskwie, która dzisiaj jest gdzieś tam może chyba troszkę niesłusznie przedstawiana jako prawie że podbój tego kraju przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów.

W jakimś momencie w wyniku negocjacji właśnie Żółkiewskiego z Bojarami dochodzą do wniosku, że wybiorą na cara Władysława i jakoby Zygmunt III się na to nie godzi, bo on sam chce być.

Zygmunt III waza podobno rozmowny zbytnio nie był, ale prawdopodobnie języka polskiego w pewnym momencie się nauczył.

co załatwia politykę i być może już Zygmunt III to zobaczył, próbował wzmocnić państwo, ci mu nie pozwolili.