Mentionsy

na to, żeby wybory do Senatu, tak zgodzili się i tak się stało, wybory do Senatu przy ordynacji większościowej były faktycznie wolne, znaczy nie kontraktowe, ale wolne, to znaczy mógł mandat senacki objąć ten, kto realnie zwycięży w większościowych wyborach.

Te wybory rzeczywiście były bardzo skomplikowane, bo jeżeli chodzi o Senat, to jeszcze sytuacja jest stosunkowo najprostsza, bo 100 mandatów.

senatorskich w wyborach większościowych w taki sposób uszeregowanych, że właściwie kto zdobywa największą liczbę głosów, ten przechodzi.

Solidarność objęła w pierwszej i drugiej turze rzeczywiście wszystkie 161 mandatów, które były dla niej dostępne w Sejmie oraz w pierwszej turze 92 mandaty do Senatu, a na sam koniec ostatecznie 99 ze 100 mandatów do Senatu, a jeden jedyny był, który Solidarnościowcem nie był, to był

senator Stokłosa, który później zasłynął jako, już wówczas pewnie, jako przedsiębiorca z branży mięsnej i kiełbasa wyborcza była w jego wypadku w sensie ścisłym rozdawana wyborcom, jak się okazało skutecznie.

Wybierał Zgromadzenie Narodowe, a zatem połączony Sejm i Senat.