Mentionsy

Moim gościem jest profesor Sławomir Łukasiewicz, historyk i wykładowca studiów europejskich na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Często te pieniądze, które oni zarabiają w tych krajach europejskich, przesyłają do Polski, do rodzin, wracają, kupują mieszkania też za gotówkę, można by było tak powiedzieć, więc też jakaś korzyść z tego jest.

o tym, czy polskie myśli o tym, żeby być we wspólnotach europejskich sięgają chyba jeszcze wcześniej.

A mówimy o potężnych środkach, które zostały przeznaczone na odbudowę Europy, państw europejskich po I wojnie światowej, nie po II, bo to jest dużo bardziej znane, ale po I.

To jest moment, w którym naprawdę w krajach europejskich po prostu panuje głód, potworne zniszczenia.

Po pierwsze, on miał niesamowite kontakty wśród polityków zachodnioeuropejskich właśnie z tego okresu, kiedy oni wszyscy byli w Londynie.

I to właściwie trzeba byłoby powiedzieć w ogóle o historii innych wspólnot europejskich.

Nie wiemy albo nie pamiętamy o tym, że również Turcja była wtedy w trakcie aplikowania o członkostwo w tych wspólnotach europejskich.

Można było do tematu wrócić i Wielka Brytania stała się członkiem wspólnot europejskich.

Więc one muszą przejść pewną transformację, muszą stać się z krajów, które były rządzone przez dyktaturę, prawdziwymi krajami demokracji, tak jak to ma miejsce we wspólnotach europejskich, żeby mogły dołączyć do tej wtedy dziewiątki i żeby wspólnoty europejskie mogły stać się dwunastką.

Jakie prerogatywy na przykład będzie miała Komisja Europejska, która, to też ciekawe i też często umyka, przed 93-94 rokiem jest Komisją Wspólnot Europejskich, a dopiero potem jest Komisją Europejską.

Ale jednak jest krajem, który cywilizacyjnie ciąży w stronę Europy, tej Europy politycznej, bo oczywiście geograficznie i kulturowo w niej jest, ale czy to jest tak, że ten pomysł, żeby do instytucji europejskich dołączyć pojawił się od razu?

Trzeba to negocjować i mamy trochę szczęścia, od razu powiem, wymienię nazwisko, do którego jeszcze wrócimy, bo wtedy ambasadorem Polski przy wspólnotach europejskich jest Jan Kułakowski.

ówczesnego szefa Komisji Wspólnot Europejskich.

No nie można sobie wyobrazić jakby lepszej osoby, która pewne rzeczy może przygotować, nawet jeżeli nie jest bezpośrednio negocjatorem, bo tam jest jeszcze Sariusz Wolski, jest jeszcze wiele innych nazwisk to zaangażowanych, ale on jest takim kluczem do tych europejskich salonów, mówiąc tak trochę kwieciście.

z lat europejskich.

Oprócz tych rzeczy, oprócz przyjęcia pewnych tak zwanego acquis communautaire, to takie trudne słowo, ale de facto chodzi o przyjęcie pewnej spuścizny prawnej, która została już wcześniej wypracowana w ramach wspólnot europejskich, czyli tych wszystkich traktatów i regulacji, które były, był jeden bardzo ciekawy warunek.