Mentionsy

Artur Bartoszewicz, 51-letni ekonomista z SGH, w marcu 2025 roku wprawił komentatorów w osłupienie, gdy PKW zarejestrowało jego kandydaturę na prezydenta, potwierdzając wymagane minimum 100 tysięcy podpisów poparcia.

Zebrałem podpisy przez internet i pocztą bez struktur, tylko wezwaniem do obywateli, twierdzi kandydat, a w sieci krążą zdjęcia paczek z listami, które zaprezentował w kanale Zero, a które to rzekomo spływały do jego domu.

250 tysięcy podpisów?

Nawet jeśli podpisy są legalne, ich pochodzenie to zagadka rodem z thrillera.

Brzmi jak marzenie Kukiza, ale w praktyce to przepis na chaos legislacyjny.

Zrównanie podpisów tradycyjnych z profilem zaufanym i procesy demokratyczne na M-Obywatelu to ukłon w stronę cyfryzacji, choć rodzi pytania o bezpieczeństwo.

Likwidacja finansowania partii z budżetu na rzecz odpisu podatkowego 1% PIT, 0,5% CIT oraz odpowiedzialność majątkowa polityków to populistyczne strzały w dziesiątkę.

Ekonomista bez struktur, z marginalnym poparciem w sondażach nagle zbiera tysiące podpisów i staje się kandydatem.

Hipoteza pierwsza – cios w Konfederację ze strony PiSu.

Istnieją plotki, które sugerują, że za podpisami mogą stać nieujawnione siły.

Jego podpisy budzą wątpliwości.

podpisów i dołączając do grona 13 kandydatów.

Internet oszalał, memy, piosenki tworzone przez sztuczną inteligencję i wpisy w social mediach zalewają sieć, a pokolenie Z odkrywa Senyszyn na nowo.

Jej cięty język, jak wtedy, gdy porównała zachowanie PiS do tuczu trzody chlewnej, to broń, która wciąż działa.

Pisze Newsweek, a młodsi wyborcy, choć żartują, widzą w niej autentyczność.

Z kolei Senyszyn, atakując Czarzastego, osłabia nową lewicę, co wspiera PiS i Nawrockiego wśród elektoratu bardziej tradycyjnego o lewicowo-socjalnym zabarwieniu ekonomicznym.

Woch wbił się do gry zbierając 100 tysięcy podpisów wymaganych przez PKW i to bez większego rozgłosu.

Pisali sugerując, że jego ambicje to samowolka.

W 2023 roku wrócił do Sejmu z listy PiS, a od października 2024 prowadzi koło Wolni Republikanie po przekształceniu Kukiz 15.

W 2020 roku startując z Federacją dla Rzeczpospolitej zabrał 140 tysięcy podpisów w pandemii, co samo w sobie było wyczynem.

Przed drugą turą poparł urzędującego prezydenta, co nie dodało mu splendoru wśród wyborców anty-PiS.

Jakubiak to folklor, nie gracz, piszą internauci.

Jego antyestablishmentowe hasła i swojskość przyciągają tych, którzy widzą w Męcenie recytującego robota, a w Nawrockim pisowskiego aparatczyka.

Z drugiej strony jego krytyka układów i poparcie dla PiS w 2020 roku sugerują, że być może jest spadochroniarzem PiSu, wyrównującym grunt dla Nawrockiego.

Jakubiak to wentyl dla sfrustrowanych PiSowców, którzy nie lubią Nawrockiego.

Maciej Maciak, 54-letni dziennikarz z Włocławka, w marcu 2025 roku wbił się na listę kandydatów na prezydenta, dostarczając do PKW 100 tysięcy podpisów.

Polak mały, jak sam siebie nazywa, twierdzi, że podpisy zebrał spontanicznie przez internet i pocztą.

Maciek szedł z Buda za wschodniej granicy, a podpisy zebrał po drodze, pisze jeden z internautów.

Ruska propaganda leje się strumieniami, przerywana tylko teoriami spiskowymi.

Program Macieja Maciaka, o ile można to tak nazwać, to zlepek pacyfistycznych haseł i teorii spiskowych.

Kandydat bez zaplecza, z tajemniczymi podpisami i proresyjskim przekazem, który w debatach odstaje jak przedszkolak na olimpiadzie.

Artur Bartoszewicz, ekonomista z SGH, śni o imperium Rzeczpospolitej i nowej konstytucji, ale jego 100 tysięcy podpisów to zagadka rodem z kryminału, a program pachnie political fiction.