Mentionsy

Ani ja, zawtórował mu Gandalf.

On tutaj na razie myśli, tam patrzy w stronę Elronda, a tutaj na końcu jakby fragmentu mamy to zaprzeczenie, że Elrond mówi, że nie użyłby jego potęgi Gandalf, też nie użyłby potęgi Pierścienia.

Tak, ja się zgadzam, że tutaj właśnie też często ludzie pytają właściwie, nie wiem, nawet fani może filmów bez przeczytania książek właśnie, że no dlaczego właściwie Gandalf nie wziąłby Pierścienia, prawda?

No bo wydaje się, że Gandalf to jest taki

Dobra, kończąc ten fragment, który przeczytałem ja i który był pierwszym fragmentem dzisiejszego odcinka, zarówno Elrond, jak i Gandalf wyraźnie artykułują, że nie wezmą pierścienia, nie chcą wziąć pierścienia, nie podejmą się tego absolutnie, czyli tutaj od tych słów Boromira się absolutnie, absolutnie odżegnują.

Balin w mori nie znajdzie Pierścienia, rzekł Gandalf.

I wiemy z innych historii, że Gandalf był też w Dol Guldur, trafił tam na Thraina, ale Thrain już Pierścień nie miał.

Dziwię się, że jakby chrystianodowie nie wiedzieli o tym wcześniej tak naprawdę, wiadomo, że w momencie działania się akcji Hobbita może po bitwie pięciu armii nie było czasu na rozmawianie o tym z Gandalfem.

Ale przez tyle lat Gandalf jakby nie powiedział, co się stało z tym pierścień.

Gandalf to Gandalf.

No i w kolejnym momencie tego nieczytanego fragmentu mamy Erestora, który nadal wątpi, prawda, i nazywa drogę, którą tutaj próbują narzucić Gandalf z Elrondem, nazywa drogą rozpaczy i szaleństwa.

Na to odpowiada Gandalf, a czytać będzie wam Kasia.

No ale na to odpowiada Gandalf.

Odezwał się Gandalf.

Tak, ciężko tutaj znaleźć słabe punkty tej wypowiedzi Gandalfa, później Elronda.

Pierwsze co, Gandalf tłumaczy różnicę między rozpaczą

Ja dlatego zrobiłam sobie tatuaż Estel, czyli właśnie nadzieja, bo no mówię, to jest taki motyw, który chyba tutaj trafia do wielu serc czytelników i nas niesie przez wszystkie straszne sytuacje w naszym życiu, więc to właśnie te słowa Gandalfa, słowa Turkina, no są niesamowite.

Oczywiście, mój drogi Bilbo, rzekł Gandalf, gdybyś to ty dał początek całej tej sprawie, moglibyśmy od ciebie oczekiwać, żebyś ją sam zakończył.

Może Gandalf ma na ten temat inne zdanie, ale jakby z mojego punktu widzenia.

Może jeszcze Gandalf i Elrond.

Ale tutaj też jest fajny ten moment, kiedy Bilbo mówi, że rady Gandalfa te nieprzyjemne wychodziły na dobre, więc teraz jak dostał przyjemną radę, to obawia się, że może wyjść mu na złe.

I to jest chyba kontynuacja tego, że właśnie, no oczywiście też jest cała narada, która się odbyła i która wyjaśniła wiele rzeczy, ale mówię, sposób rozumienia pierścienia Bilba, Froda, czyli tych postaci, które nosiły ten pierścień, miały go w rękach, odczuwały jego wpływ lub odczuwają nadal, jest zupełnie inny niż wszystkie słowa, które zostały tutaj przemielone przez Elronda Gandalfa i pozostałych.

Bo Gandalf wspomina ich tak, że to będzie liczba mnoga, więc dopytuje.

Jakby w całej tej naradzie, we wszystkich słowach, które padają, nie ma żadnego momentu, że ktokolwiek sugeruje Frodovii, mimo że Elrond jakby myślę, że wiedział od początku i Gandalf też.

Gandalf już o tym mówił w rozdziale, były sygnały, że w rozdziale wiele spotkań mówił o tym, że najprawdopodobniej Frodo będzie szedł dalej, że to jest tylko połowa drogi albo część tylko drogi, którą przebył i co będzie z nim dalej, prawda?

Był ten moment, kiedy widział przezroczysty fragment ciała Froda i były przedstawione nam myśli Gandalfa.

Tylko Gandalf.

Kończąc więc całą naradę słowami Gandalfa.