Mentionsy

Nie mogąc z powodu tłumu przynieść Go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk.

Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka, Synu, odpuszczają Ci się Twoje grzechy.

Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą i rzekł do nich, czemu nurtują te myśli w waszych sercach?

Wiesz co, wziąłem taki mit chyba troszeczkę z jakichś takich starodawnych, nie wiem, czy raczej jakichś takich, mogę otwarcie powiedzieć śmiało, zboczeń duchowości, w których twierdzi się, że jedynym twoim przycielem jest Jezus.

Przyjaźń z Jezusem i przyjaźń z innymi ludźmi.

Bardzo jakby interesujące jest to właśnie, że ten paralityk, który zostaje przeniesiony przez Jezusa, wraca sam, nie?

Ale mnie bardzo to jakoś oczywiście dotyka w kontekście powołania też kapłańskiego, że Pan Bóg mówi mu, Jezus mówi mu, idź do domu, ale weź te nosze.

Są jakimiś moimi zranieniami, zranieniami, jakimiś moimi trudnymi doświadczeniami, tym metaforycznym piekłem, o którym mówiliśmy, w którym prowadzili mnie moi przyjaciele, w którym Jezus mnie dotknął, uzdrowił i ja teraz to doświadczenie mam iść z tym doświadczeniem przez życie.

To jest dla mnie bardzo fascynujące, że Jezus, to mówiliśmy sobie chyba miesiąc temu, cztery tygodnie temu o tym, że Pan Bóg nie odcina historii naszego życia, powołując nas i nawet uzdrawiając nas, dokonując jakiegoś cudownego wydarzenia.

No to zrobił Jezus, nie?

Ale dzięki ofierze Jezusa Chrystusa jest to możliwe, żeby być uczciwym złodziejem.