Mentionsy

A chcemy przyjrzeć się oczywiście Jemu i Jego powołaniu, tego jak to Bóg Go pociągnął, wybrał i przeznaczył do wielkich dzieł, które można zgłębić chociażby w tej księdze.

Obecny król Izraela Saul nie sprostał zadaniu temu, które Bóg mu powierzył.

No ale chciał lepiej niż Bóg to zaplanował.

Bóg postanowił z tego powodu powołać nowego króla nad ludem wybranym.

Stawia Eliaba, którego imię znaczy notabene Bóg jest Ojcem.

Ale Bóg słyszy wtedy od Boga troszeczkę coś innego.

Nie tak patrzy człowiek, jak patrzy Bóg.

Bo czasami też się człowiekowi zdaje i się mierzy z tym, że jak może mnie Pan Bóg do czegoś powoływać, jak mogę być kimś, jak mogę mieć udział właśnie w tym, co Pan Bóg mi zaplanował, skoro ja jestem taki, taki i taki.

I zresztą to, co też widzimy w historii Dawida, to jeśli pozwolimy sobie na to, żeby wejść w tą współpracę z łaską Bożą, z Bogiem, to Pan Bóg naprawdę może nas i przygotować, i zmienić, i przeznaczyć do konkretnego dzieła.

To tylko i wyłącznie sam Bóg.

Bóg miał dla niego inny plan, inną propozycję, którą mógłby realizować.

a Bóg będzie jednak pokładał w nim nadzieję.

Ale to okazuje się też po prostu z czasem później, bo Bóg widzi o wiele więcej.

Bo przecież, gdy kandydat przychodzi do nowicjatu, to nowicjat i potem seminarium, to jest też takim procesem odkrywania tego, co może w nas Bóg dostrzec i na czym możemy zbudować to swoje życie zakonne i też życie kapłańskie we wspólnocie zakonnej.

To jest pewien proces, który się gdzieś tam w człowieku dokonuje, w którym Pan Bóg nas przekonywuje do tego, że to jest właśnie moje miejsce, moje powołanie, moja droga, moje życie, że On mnie chce.

I nawet jeśli w siebie nie wierzymy, to jeśli pozwolimy poprowadzić chociażby formatorom nowicja, seminarium, możemy odkryć to spojrzenie, jakim obdarzył nas Pan Bóg i na tym swoją zakonną i kapłańską tożsamość też zbudować.

tym bardziej Bóg nas uzdalnia i daje łaskę w tej drodze powołania, w którą wchodzimy.

I to jest też dowód na to, że Pan Bóg nam swoją łaską też towarzyszy.

Bóg obdarowując nas powołaniem chce, żebyśmy byli też szczęśliwi, a jeśli jesteśmy szczęśliwi, możemy też uszczęśliwiać innych ludzi.

jawną potwarzą dla samego Dawida i to była konsekwencja właśnie tego grzechu z Batrzebą, który akurat był niewidoczny, nikt o nim nie słyszał, to Bóg powiedział, że następna rzecz to będzie wiadoma wszystkim.

To Bóg nie zrezygnował z Dawida mimo wszystko, to że on zgrzeszył i upadł.

A Bóg dał mu wybór później.

W ogóle mówię, naprawdę, te postacie biblijne Starego Testamentu są tak obrazowe, tak niesamowitą historię Pan Bóg czyni z nimi.

Ale w drodze powołania, ten moment odbatrzeby i tak dalej, mi daje tak, ok, mogę upaść, ale Bóg ze mnie nie rezygnuje.

Możecie też zaproponować przecież innym, którzy może się mają te rozterki, wahania, pewne rozdarcie w tym jaka jest ich droga, jak ich Bóg woła, w którą stronę i gdzie, w jakiej ścieżce życia pragnie.