Mentionsy
Plik tekstowy
Plik tekstowy
03.01.2026 20:00

Zofia Król - "Droga przez łąkę. Sześć esejów o przestrzeni"

Najnowsza książka Zofii Król  - "Droga przez łąkę. Sześć esejów o przestrzeni", to wielowątkowa opowieść o tym, w jaki sposób nawiązujemy relację z trójwymiarem, oswajamy go, a potem przekładamy te doznania na język literatury, malarstwa, filozofii. Autorka przygląda się tekstom, mapom i obrazom, śledzi wędrówki współczesnych artystek, zamyśla się nad kondycją marzącej o wejściu w widok podmiotki. Jednocześnie sama podróżuje w czasie i przestrzeni, przenosząc się płynnie z pagórków południowej Anglii końca XVIII wieku, gdzie przypatruje się pewnej poziomce, na zalane słońcem XV-wieczne burgundzkie uliczki, z dzikich stoków Garganów - na dziewiąte piętro pewnego warszawskiego wieżowca i na szczyt prowansalskiej Góry świętej Wiktorii, skąd roztacza się niezwykły widok. Przewodniczkami w tej podróży są pisarki i pisarze - Wordsworthowie, Haupt, Białoszewski, Miłobędzka, Lebda, malarze – van Eyck, Cézanne, Hockney, filozofowie – Merleau-Ponty czy Berleant, oraz ktoś jeszcze - pomarańczowy ludzik Google Maps. 

Białoszewski Haupt Cézanne Dorothy Wordsworth Merleau Zofia Król Hockney Borgesa Haupta Trójce geopoetyka geopoetyka Zygmunt Haupt Doroty Wordsworth Williama Wordswortha

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 8 wyników dla "Cézanne"

No a po trzecie i to jest też bardzo ważny element pisania Merleau-Ponty'ego, który mnie do niego przyciąga, to on pisał o Cézanne'ie i o malarstwie.

Skoro wspomniałaś już, że Merleau-Ponty pisał o Cézanne, to zróbmy taki skok do rozdziału czwartego.

I właśnie, jaki to był problem z perspektywą u Cézanne'a i dlaczego on Cię interesuje?

Natomiast Cézanne jest tym, który zaczyna to burzyć.

Dlatego Cézanne mnie bardzo

To jest oczywiście jakaś moja interpretacja, bo on sam bardzo wiele o tym nie mówi, ale już Merleau-Ponty, kiedy skupia się na tym, co Cézanne próbował pokazać, tak.

Także cała ta sprawa perspektywy jest bardzo złożona i później ja przez Cézanne'a przechodzę trochę do Hockney'a, żeby pokazać jeszcze kolejny etap już całkowicie świadomego i udokumentowanego psucia perspektywy po to, żeby pokazać jakiś zupełnie inny sposób widzenia.

I chyba znowu to jest taka postać, bo u Ciebie też jest ciekawe, że albo mamy postacie znane, powiedzmy jak Cézanne, ale od trochę innej strony pokazane, albo takie postacie, które jednak są w cieniu innych, no bo Dorothy jest w cieniu czyim, a dlaczego ona była ważna?

Ostatnie odcinki