Mentionsy

To jest fascynujące, że nie da się mówić o polskim taternictwie, o wspinaniu w ogóle bez pokazania całego tła geopolitycznego, tego momentu w powojennym PRL-u, który krzyczy do kobiet, możecie, potraficie, pracujecie jak faceci w tych samych zawodach, na traktory.

Stało się nie elitarne, a egalitarne i to znów był taki ukłon PRL-u w kierunku tych wszystkich organizacji, które były burżuazyjno-elitarne, a taternictwo przedwojenne przecież nie było robotniczo-chłopskie.

To wspinanie dawało odskocznie przeciwwagę do szarej, PRL-owskiej rzeczywistości, a w latach siedemdziesiątych to się już później mocno napędziło.

No, ale może to wszystko Piotrownika z tego, że na szczęście skończył się PRL, na szczęście Szerpowie zabrali nam naszą ostatnią górę K2, wejście zimowe.

Rzeczywiście, to jest tak bardzo wewnętrzne, że jeżeli obedrzemy góry z tego, czym ja piszę w swoich książkach, z kontekstów, z tego, jak to się miało w przaśnym PRL-u jedno do drugiego, z tego awansu pań do tego, żeby wspinać je samodzielnie i tych wszystkich relacji damsko-męsko, jeżeli to po prostu się znormalizuje, no to o czym pisać?